8. Hukuk Dairesi 2016/14691 E. , 2017/1712 K. "" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Şikayet Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R 5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile Belediye tarafından tahsil edilen …
**8. Hukuk Dairesi 2016/14691 E. , 2017/1712 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Şikayet Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R 5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile Belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczolunamaz. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, Belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu şeklinde düzenleme olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Borçlu Belediye hakkında başlatılan ilamlı takipte, borçlunun İSKİ Genel Müdürlüğü'ndeki alacaklarına haciz konulması için 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilmiş, İSKİ Genel Müdürlüğü, ihbarnameye cevabında, tahakkuk eden "Çevre Temizlik Vergisi payı alacağı"na haciz konulduğunu bildirmiştir. Borçlu vergi niteliğinde olan bu alacağa haciz konulamayacağını ileri sürerek haczin kaldırılmasını İcra Mahkemesi'nden talep etmiştir. Söz konusu alacaklar, 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilen İSKİ tarafından çevre ve temizlik vergisi payı olarak nitelendirilmiş ise de, şikayet üzerine haciz konulan paraların gerçek niteliği, Mahkemece gerektiğinde yerinde uzman bilirkişi aracılığı ile denetlenerek belirlenmelidir. Eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir. SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.