12. Ceza Dairesi 2020/4396 E. , 2022/5836 K. Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gündüz vakti, saat 15:00 sıralarında sanık idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, çift yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek seyrine göre sol taraftan yoldan çıkıp takla attığı, araçtaki yolculardan s…
**12. Ceza Dairesi 2020/4396 E. , 2022/5836 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gündüz vakti, saat 15:00 sıralarında sanık idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, çift yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek seyrine göre sol taraftan yoldan çıkıp takla attığı, araçtaki yolculardan sanığın annesi ile sanığın amcasının eşi ve sanığın amcasının oğlunun ölümüne tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi; Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm 6. paragrafında yer alan TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.