2. Hukuk Dairesi 2024/3912 E. , 2024/4762 K. MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1859 E., 2024/30 K. KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ile iştirak nafakasının miktarları yönünden kadın yararına bozulmasına, bozma kapsamı dışında kala…
**2. Hukuk Dairesi 2024/3912 E. , 2024/4762 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1859 E., 2024/30 K. KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ile iştirak nafakasının miktarları yönünden kadın yararına bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın ve ortak çocuk ... yararına nafakaya karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı-davalı erkek vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının kıskançlık hezeyanları yaşayarak erkeğin başka kadınlarla ilişkisi olduğunu düşünüp kendisini ve yakın çevresini ikna ederek evliliği çekilmez hale getirdiğini, tartışma ortamı yaratıp kavga çıkardığını, 2016 yılı Ağustos ayında benzer ithamlarla erkeği suçlayıp tartışma çıkardığını, kardeşini çağırıp dövmesini istediğini, tatsızlık çıkmasın diye evden ayrılan erkeği kardeşinin defalarca araması üzerine eve çağırdığını, gittiğinde telefonla arayan babasının erkeğe küfürlü sözler sarf ederek dükkanını başına yıkmakla tehdit ettiğini, kadının ve kardeşinin erkeğe saldırarak fiziksel şiddet uyguladıklarını, çocukları babalarına karşı kışkırtıp küfürler ettirdiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, erkek yararına 20.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı-davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin maddî ve manevî ilgi göstermeyerek eş görevlerini de eskisi gibi yerine getirmemeye başladığını, 2016 yılı Ağustos ayında Z. isimli birinden Whatsaap üzerinden gelen mesajlarda erkekle ilişkisi olduğunu yazdığını, birlikte olmuyormuş şeklinde bir cümle dahi kurduğunu, sorduğunda sana ne yaptıysam yaptım şeklinde sözler söylediğini, kardeşini tehdit ettiğini, aralarında arbede yaşandığını, bu olay ile ilgili derdest ceza dosyası olduğunu, bu olay sonrasında erkeğin evi terk edip aynı apartmanda ailesinin yanında yaşamaya başladığını, erkeğin ailesinin affet, vazgeçecek söylemleri nedeniyle karşı dava açma süresini kaçırdığını, erkeğin birlikte olduğu Z. B. adlı kadının eşi tarafından açılan boşanma davasında fotoğraf, otel kayıtları ve birlikte gidilen tatillere ve hamilelik şüphesiyle alınan teste ilişkin delillerin bulunduğunu ileri sürerek erkeğin davasının reddine, 4721 sayılı Kanun’un 161 inci maddesi gereğince davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, her bir çocuk yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 35.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının sinir krizleri geçirip eşinin işlettiği internet cafeyi bastığı burada kadın satılıyor, pezevenkler şeklinde söylemlerde bulunduğu, çocuğu babasının üzerine göndererek küfürler ettirdiği erkeğin vaktinin çoğunu iş yerinde geçirdiği, başka bir kadınla el ele görüldüğü, eşine yeterince ilgi göstermediği, boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu, erkeğin eylemlerinin sadakat yükümlülüğünü ihlali niteliğinde bulunduğu, zina koşullarının gerçekleştiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 161 inci maddesi uyarınca açılan kadının davasının reddine, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların davalarının kabulüne, tarafların boşanmalarına, çocuk...'nın velâyetinin babaya, ...'nin anneye verilmesine, çocuklarla taraflar arasında karşılıklı kişisel ilişki tesisine, çocuk ... yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli kararıyla; tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, kararın gerekçesinin düzeltilmesine, kadının zina hukuksal sebebine dayalı birleşen davasının hak düşürücü süre yönünden reddine, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, kadın ve velâyeti anneye verilen çocuk yararına ayrı ayrı aylık 800,00 TL yoksulluk ve iştirak nafakasına; tarafların diğer itirazlara konu istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairenin 22.11.2023 tarihli kararı ile kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile ortak çocuk ... yararına hükmedilen iştirak nafakasının miktarlarının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ile iştirak nafakasının miktarları yönünden kadın yararına bozulmasına, erkeğin tüm, kadının sair temyiz taleplerinin reddiyle, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; kadın yararına aylık 1.500,00 TL yoksulluk, ortak çocuk yararına aylık 2.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı-davalı erkek vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, karşılıklı boşanma davası olup, uyuşmazlık bozma ilamının amacına uygun karar verilip verilmediği nafakaların miktarı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı,175 inci, 182 nci,330 uncu maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı-davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.