2. Ceza Dairesi 2021/8028 E. , 2023/329 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemes…
**2. Ceza Dairesi 2021/8028 E. , 2023/329 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Katılanın ikametinde meydana gelen hırsızlık eylemi kapsamında yapılan araştırmada kapı dış yüzeyi kilit bölgesinden elde edilen parmak izlerinin sanığa ait olduğunun tespiti ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151. maddesinin birinci fıkrası, 116. maddesinin birinci fıkrası, 142. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 58. maddesi ve 53. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda ...(Kapatılan) ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/28 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1. Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 62. maddesinin birinci fıkrası ve 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116. maddesinin birinci fıkrası, 62. maddesinin birinci fıkrası ve 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3. Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinin birinci fıkrası, 62. maddesinin birinci fıkrası ve 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz talebi yüzüne karşı verilmeyen kararın temyiz edilmesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR 1.19.08.2015 günü saat 08.00 ile 14.00 arasında katılanın ikametine kapı kilit göbeği kırılarak girilmiş ve ikametten laptop, laptop çantası, yarım altın, kolye, pasaport ve katılana ait aracın yedek anahtarının çalındığı görülmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda ikametin kapısının dış yüzeyinin kilit kısmında sanığın parmak izlerinin tespit edildiği, sanığın uyuşturucu etkisinde ekonomik sıkıntılarla eylemi gerçekleştirdiğini kabul ettiği ancak kapının aralık olduğunu, kapı kilidini kırmadığını beyan ettiği görülmüştür. 2. 19.08.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu Formu içeriğinden demir kapı kilit göbeğinin kırılmış olduğu, içte bulunan ahşap kapı kilit alt göbeğinin kırılmış olduğu, üst kilit bölgesinin komple parçalanmış olduğu girişte salon içinde yerde ahşap kapı parçalarının olduğu anlaşılmıştır. 3. Sanığın 25.04.2016 tarihli celsede sanığın bir sonraki celse duruşmaya katılmak istemediğine ilişkin beyanı sonucunda mahkemece duruşmalardan bağışık tutulmasına karar verildiği görüldü. IV. GEREKÇE 1.Sanığın talebi üzerine duruşmalardan bağışık tutulmasına karar verildiği anlaşıldığından kararın yüzüne karşı verilmediğine ilişkin temyiz sebebinin reddine karar verilmiştir. 2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...(Kapatılan) ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/28 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde karar verildi.