4. Hukuk Dairesi 2011/9872 E. , 2012/11071 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat.... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 22/01/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırl
**4. Hukuk Dairesi 2011/9872 E. , 2012/11071 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat.... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 22/01/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı ile ilgili bir konuda vermiş olduğu karar üzerine davalı şirkete ait gazetenin 20.05.2009 günlü nüshasında yayımlanan ve davalı ... tarafından kaleme alınan yazıda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı şirketi temsilen ..., kamuoyunun ilgisini çeken böyle bir kararın bir gazeteci olarak eleştirilmesinin doğal olduğunu, davaya konu yazıda kişilik haklarına saldırının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; davaya konu yazıda, davacının bir örgütün üyesi, ilgili kararın bir düşüncenin gerçekleşmesi için özellikle verilmiş ideolojik bir karar olduğu imasında bulunulduğu, davacıya yaptığı iş nedeniyle ağır ithamlarda bulunulduğu, bu isnatların davacının icra ettiği hakimlik mesleğinin onur ve saygınlığını zedelediği gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davaya konu yazının, davacının Sincan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı görevini yürütürken Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Abdullah Gül hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itiraz üzerine vermiş olduğu 15.05.2009 tarih ve 2009/702 değişik iş sayılı kararının kamuoyunda tartışıldığı günlerde kaleme alındığı ve bazı hukukçuların görüşlerine yer verildiği anlaşılmaktadır. Kararın muhatabının ülkenin Cumhurbaşkanı olması ve davacının konumu göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu edilen ifadelerin eleştiri sınırında kaldığı, kişilik haklarına saldırı boyutuna ulaşmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, yerel mahkemece istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kısmen kabul edilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.