12. Ceza Dairesi 2012/30558 E. , 2014/442 K. Tebliğname No : 12 - 2012/223303 Mahkemesi : Datça Sulh Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 10/04/2012 Numarası : 2011/103 - 2012/74 Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç k…
**12. Ceza Dairesi 2012/30558 E. , 2014/442 K.** **"İçtihat Metni"** Tebliğname No : 12 - 2012/223303 Mahkemesi : Datça Sulh Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 10/04/2012 Numarası : 2011/103 - 2012/74 Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla; İncelenen dosyada;sanığın olay gecesi saat 02:00 sırasında yönetimindeki otoyla alkollü şekilde geri manevra yaparken, arkasından gelen mağdurun aracına çarpıp maddi hasara neden olduktan sonra kaçıp gitmesi, plakasından kimliği tesbit edilmekle kendisine ulaşılması sonucu teslim olduğunda, olaydan 1 saat sonra alkolmetreyle yapılan ölçümlerde kolluktaki ölçümde 0,87 promil, hastanedeki ölçümde ise 0,97 promil alkollü olduğunun tesbit edilmesi karşısında, olay saatinden 1 saat sonraki ölçüme göre 0,97 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli cumhuriyet savcısının, sanık hakkında sabit olan suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.