12. Ceza Dairesi 2019/10850 E. , 2021/6797 K. Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine dair hüküm, sanık ve katılan zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille geceleyin meskun mahal dışındaki çift şeritli yolda seyri sırasında sağ şerit üzerinden seyreden katılan ...…
**12. Ceza Dairesi 2019/10850 E. , 2021/6797 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine dair hüküm, sanık ve katılan zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille geceleyin meskun mahal dışındaki çift şeritli yolda seyri sırasında sağ şerit üzerinden seyreden katılan ... idaresindeki aracı sollamak isterken kendi aracının sağ ön kısmıyla katılan sürücünün aracının sol arka kısmına çarpması sonucu takla atarak yol dışında kalan katılana ait araçta bulunan 4 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına şerit izleme değiştirme kurallarına uymayarak tam kusurlu şekilde sebebiyet verdiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan zorunlu vekilinin cezanın az olduğuna yönelik yerinde görülmeyen ve sanığın herhangi bir hukuki nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK’nın 50. maddesi şeklinde eksik gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık ile katılan zorunlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.