3. Hukuk Dairesi 2010/13448 E. , 2010/17282 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davada, davalı babasının evi terk ederek kendisine ve annesine bakmadığı ileri sürülerek aylık 2000,00 TL yardım nafakasının tahs
**3. Hukuk Dairesi 2010/13448 E. , 2010/17282 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davada, davalı babasının evi terk ederek kendisine ve annesine bakmadığı ileri sürülerek aylık 2000,00 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. TMK’nun 364.maddesine göre, herkes yardım edilmediği taktirde yoksulluğa düşecek olan alt ve üst soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Hukuk Genel Kurulunun 7.6.1988 gün 656 E,688 K.sayılı ilamında "... yeme, giyinme, barınma, sağlık ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Somut olayda, dava açıldığı tarihte davacının çalıştığı ve bu çalışması sonucunda gelir elde ettiği ispatlanmış değildir. Yine, sunulan doktor raporlarına göre çeşitli rahatsızlıkları nedeniyle tedavi gördüğü de anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı babanın elde ettiği gelire göre hakkaniyete uygun bir miktar yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken davacının hastalığının çalışmasına engel olmadığı ve bir tekstil firmasında çalıştığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.