Başvuru, ilave tediye alacağının tahsili amacıyla açılan davanın Yargıtay daireleri arasında süregelen görüş ayrılığı dolayısıyla reddedilmesi nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
Başvuru, ilave tediye alacağının tahsili amacıyla açılan davanın Yargıtay daireleri arasında süregelen görüş ayrılığı dolayısıyla reddedilmesi nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvuru 8/2/2019 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formları ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık görüş bildirmemiştir. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu Çukurova Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfında (Vakıf) hizmet akdine dayalı olarak çalışmaktadır. Başvurucu, kamu personeli olduğunu ileri sürerek 4/7/1956 tarihli ve 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkında Kanun uyarınca her bir yıllık çalışma süresi içinde ödenmesi gereken iki aylık tutarındaki ilave tediye alacağının ödenmesi amacıyla Vakıf aleyhine dava açmıştır. Adana İş Mahkemesi (Mahkeme) yapmış olduğu yargılama sonunda 28/4/2016 tarihli kararla başvurucunun davasının kabulüne karar verilmiştir. Gerekçeli kararda Yargıtay Hukuk Dairesinin emsal kararlarına göre Vakfın 6772 sayılı Kanun kapsamında bir iş yeri olduğu belirtilmiştir. Başvurucunun 6772 sayılı Kanun kapsamındaki iş yerinden çalışıyor olması nedeniyle ilave tediye alacağının ödenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Davalı Vakıf, temyiz yoluna başvurmuştur. Yargıtay Hukuk Dairesi (Daire) 5/10/2017 tarihinde temyiz talebini kabul ederek Mahkeme kararını bozmuştur. Kararda Vakfın Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu, kamu kurumu vasfında olmadığı belirtilmiştir. Kamu kurumu olmaması nedeniyle 6772 sayılı Kanun kapsamına alınamayacağı ifade edilmiştir. Mahkeme 18/5/2018 tarihinde bozma kararına uyarak davayı reddetmiştir. Başvurucu kararı temyiz etmiştir. Dairenin 24/9/2018 tarihli kararıyla başvurucunun temyiz talebi reddedilmiştir. Nihai karar başvurucuya 9/1/2019 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu 8/2/2019 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. İlgili hukuk için bkz. Yasemin Bodur, B. No: 2017/29896, 25/12/2018, §§ 14-