Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2021/92 E. , 2022/78 K. Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 264-410 Katılan sanık ... hakkında tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama, müşteki sanık ... hakkında silahla tehdit, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve (iki kez) hakaret suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesince 10.06.2014 tarih ve 264-410…
**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2021/92 E. , 2022/78 K.** **"İçtihat Metni"** Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 264-410 Katılan sanık ... hakkında tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama, müşteki sanık ... hakkında silahla tehdit, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve (iki kez) hakaret suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesince 10.06.2014 tarih ve 264-410 sayı ile, katılan sanık ...'nın kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyetine, tehdit suçundan beraatine; müşteki sanık ...'ün silahla tehdit, kasten yaralama ve müşteki ...'ya yönelik hakaret suçlarından mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve katılan sanık ...'ya yönelik hakaret suçlarından beraatine karar verilmiştir. Hükümlerin katılan sanık ... ve müşteki sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 05.02.2020 tarih ve 28092-2553 sayı ile; "Katılan sanık ...'nin, ...'ye verdiği altının bedelini istediğinde tartıştıkları ...'nin 'bıçağı alıp seni doğrayacağım' şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettiği ve yaraladığı şeklinde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 27.12.2016 tarihli ve 2016/215, 19.04.2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiği", Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince de 09.06.2021 tarih ve 475-10972 sayı ile; "Temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 2020/1 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine girdiği", Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Yargıtay 4 ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin (a) bendi; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir. Ayrıca anılan maddenin (b) bendinde; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir." hükmüne yer verilmiştir. İncelenen dosya kapsamına göre; Müşteki sanık ...'ün 16.06.2014 tarihli temyiz dilekçesinde yer alan "... Hakkımda çıkan adli idari para cezasına itiraz etmekteyim, verilen kararın tarafınızca bozularak beraat kararı verilmesini ve mağduriyetimin giderilmesini arz ve talep ederim." , katılan sanık ...'nın ise 11.08.2014 tarihli temyiz dilekçesindeki "...Hakkımda verilen ve adil olmayan para cezası ile ilgili kararın lehime bozulmasını arz ve talep ederim." şeklindeki ifadeler karşısında; sadece mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak temyiz talebinde bulundukları, beraat kararları yönünden temyiz taleplerinin olmadığı anlaşılmaktadır. Yerel Mahkemece kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri kesin nitelikteki doğrudan adli para cezası olup bu hükümlere yönelik temyiz istemleri ilk bakışta reddedilecek taleplerdendir. Gerek temyiz taleplerinin kapsamı gerekse kesin nitelikteki mahkûmiyet kararları dikkate alındığında ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken hükümler, silahla tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleridir. Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması hâlinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması hâlinde dikkate alınmalıdır. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi değişik (a) bendine göre, anılan maddedeki söz konusu değişikliğin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden sonra tebliğnamesi düzenlenmiş olan dosyalar bakımından uygulanmasının gerektiği de gözetilerek, mahkûmiyet kararları yönünden mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınmasının gerekmesi ve silahla tehdit suçunun müeyyidesinin konut dokunulmazlığının ihlali suçunun müeyyidesine nazaran daha ağır olması karşısında temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren ve 18.12.2015 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı iş bölümüne göre silahla tehdit suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; 1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05.02.2020 tarihli ve 28092-2553 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, 2- Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.