Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2023/1608 E. , 2024/3930 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/1608 Karar No : 2024/3930 TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) : ... Otomotiv Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ... 2- (DAVALI) :... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava k
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2023/1608 E. , 2024/3930 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/1608 Karar No : 2024/3930 TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) : ... Otomotiv Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ... 2- (DAVALI) :... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Motorlu araç alım satımıyla uğraşan davacı hakkında, ithal ettiği 19 adet araç için beyan edilen özel tüketim vergisi matrahının, ithalat beyannamesinde yer alan katma değer vergisi matrahının altında olduğunun vergi tekniği ve inceleme raporları ile tespit edildiğinden bahisle 2012 yılının Mayıs, Haziran ile Temmuz dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve üç kat kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, uyuşmazlığın dava konusu özel tüketim vergilerinin ... Otomotiv Akaryakıt Turizm ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından beyan edilerek ödenen özel tüketim vergilerini aşan kısmına ait üç kat vergi ziyaı cezalarına hasren incelendiği, davacının araç alım satım organizasyonu içerisinde yer aldığı ve özel tüketim vergisi matrahlarının düşük gösterilmek suretiyle aşındırıldığı sonucuna varılarak cezalı tarhiyatın anılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın bu yönden reddine karar verilmiş ise de; olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yazılı fiillerle vergi ziyaına yol açılması halinin gerçekleşmediği, davacı adına kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının tek katı aşan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bahse konu vergi ziyaı cezalarının tek kata isabet eden kısımları yönünden davanın reddine, aşan kısımlarının ise iptaline karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, incelemenin eksik yapıldığı, özel tüketim vergisi matrahının aşındırılmadığı, araçlar bayilik sözleşmesi kapsamında satıldığından özel tüketim vergisi yükümlülüğünün doğmadığı; davalı idarece tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ : Vergi matrahının aşındırılması organizasyonu içerisinde yer aldığı ve eksik beyan edilen özel tüketim vergilerinden sorumlu olduğu, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suretiyle kayıt dışı hasılat elde ettiği saptanan davacının, vergi kaybına sebebiyet verdiği anlaşıldığından, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine ve 341. maddesinin 2. fıkrasına göre üç kat vergi ziyaı cezası uygulanması yerinde olup, Vergi dava dairesi kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uyarlık bulunmadığından anılan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan vergi dava dairesi kararının, vergi ziyaı cezalarının tek kata isabet eden kısımları yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkrasının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmamıştır. Kararın, üç kat vergi ziyaı cezasının tek katı aşan kısımlarına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi veya eksik tahakkuk ettirilmesi olarak tanımlanmış; 344. maddesinin 1. fıkrasında, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesi öngörülmüş; 2. fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddedeki fiillerle yol açılması halinde cezanın, üç kat olarak uygulanması gerektiği kurala bağlanmıştır. Bu düzenlemeler karşısında vergi ziyaı cezasının, ziyaa uğratılan verginin kaç katı üzerinden kesileceğinin, vergi kaybına yol açan eylemin, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde sayılan eylemlerden olup olmadığına göre belirlenmesi gerekmekte olup cezanın belirlenmesinde kanun koyucunun belirlediği başka bir ölçüt bulunmamaktadır. Dosyanın incelenmesinden; davacının 2012 yılında ... Otomotiv Akaryakıt Turizm ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketine bayilik sözleşmesi kapsamında özel tüketim vergisi beyan etmeden sattığı 19 adet otomobilin anılan şirket tarafından, şirket ortağı ve müdürü olan ... 'e özel tüketim vergisi matrahını aşındırmak amacıyla alış fiyatından çok daha düşük bir tutara ilk iktisap kapsamında satıldığı, ... 'in ifadesinde, adrese ithalatçı firmalar tarafından otomobillerin getirildiğini, kendisinin temizlik, müşteri temsilciliği ve satış işlemleri ile ilgilendiği, alınmış ve satılmış olduğu görünen araçları alıp satmasının mümkün olmadığını, şirkette ücretli olarak çalıştığını, otomobillerin alış fiyatları ve ödenecek vergiler hakkında herhangi bir bilgisinin olmadığını, şahsı adına yapılan tescillerden haberinin olmadığını, kendisine işle ilgili bir takım evrakların imzalatıldığını ancak evrakların içeriğinden haberdar olmadığını beyan ettiği, otomobillerin ilk tescili aşamasında ... firması tarafından özel tüketim vergisi matrahlarının beyan edildiği, anılan şirketin koymayı taahhüt ettiği sermayenin tamamını ödemediği, işçi çalıştırmadığı, sembolik tutarlarda vergi ödemelerinde bulunduğu, ... ve ... şirketinin özel tüketim vergisi matrahını düşük göstermek amacıyla paravan olarak kullanıldığı, tüm bu tespitlerden hareketle davacının vergi matrahının aşındırılması organizasyonu içerisinde yer aldığı ve eksik beyan edilen özel tüketim vergilerinden sorumlu olduğundan bahisle davacı adına cezalı tarhiyatın yapıldığı görülmüş olup, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suretiyle kayıt dışı hasılat elde ettiği saptanan davacının, vergi kaybına sebebiyet verdiği anlaşılmış olup, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine ve 341. maddesinin 2. fıkrasına göre üç kat vergi ziyaı cezası uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığından, vergi dava dairesi kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmektedir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin reddine, davalı idarenin temyiz isteminin ise kabulüne, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının tek kat vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 3. Kararın, vergi ziyaı cezalarının tek katı aşan kısımlarının iptaline ilişkin hüküm fıkrasının ise BOZULMASINA, 4. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Mahkemece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 5. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine, 6. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 7. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.