12. Ceza Dairesi 2016/6242 E. , 2019/4246 K. "" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme, mala zarar verme, kasten yaralama Hüküm : Sanık ... ve ... hakkında-TCK'nın 22/4, 85/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanık ... hakkında- TCK'nın 151/1, 152/2-a,53. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanık ... hakkında- TCK'nın 38/1, 86/2-3-e, 29, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ün, mala zarar verme suçundan sanık ...'nun, kasten…
**12. Ceza Dairesi 2016/6242 E. , 2019/4246 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme, mala zarar verme, kasten yaralama Hüküm : Sanık ... ve ... hakkında-TCK'nın 22/4, 85/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanık ... hakkında- TCK'nın 151/1, 152/2-a,53. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanık ... hakkında- TCK'nın 38/1, 86/2-3-e, 29, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ün, mala zarar verme suçundan sanık ...'nun, kasten yaralama suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ..., ... ve sanık ... müdafiileri, sanık ..., katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ...'nun mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın askerde olması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanıklar ..., ... ve ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince; Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın 10 yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde, kastı aşan suçlarda veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda cezalandırılabilmek için failin meydana gelen sonuç açısından en azından taksirle hareket etmesi gerektiği belirtilmiş, madde gerekçesinde de, hükmün konuluş amacının, objektif sorumluluk anlayışını terk etmek olduğu, bu tür sorumluluğun, ortaçağ kanonik hukukunun kalıntısı olan “versari in re ilicita” yani hukuka aykırı bir durumda olan bunun bütün neticelerine katlanır anlayışının ürünü olduğu, çağdaş ceza hukukunun bu anlayışı çoktan terk ettiği, düzenlemeyle meydana gelen ağır netice açısından sorumluluk için neticeye ilişkin olarak en azından taksir dolayısıyla kusurlu olunması gerektiği belirtilmiştir. Kanunun 87/4. maddesinde ise, kasten yaralama sonucunda ölümün meydana gelmesi halinde failin nasıl cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak maddedeki atfın 86. maddenin 1. ve 3. fıkralarına yapılmış olması nedeniyle, bu hükmün aynı maddenin 2. fıkrasında kalan yaralanma eylemleri açısında uygulanması mümkün değildir.