2. Hukuk Dairesi 2015/25203 E. , 2017/3816 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi kadın lehine verilen manevi tazminat yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, yoksulluk nafakası ve alacak talebinin reddi ile manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz
**2. Hukuk Dairesi 2015/25203 E. , 2017/3816 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi kadın lehine verilen manevi tazminat yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, yoksulluk nafakası ve alacak talebinin reddi ile manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. 3-Davalı-karşı davacı kadın karşı dava ve cevap dilekçesinde ayrıca, kayınpederinin tedavisi nedeniyle harcadığı 20.000,00 TL’nin iadesi için maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece, “davalının maddi tazminat isteminin Türk Medeni yasasının 174 maddesi kapsamında olmadığı, kayınpederinin rahatsızlığı ve hastalığı için harcadığı paranın geri istenmesi hususunda olduğu anlaşıldığından bu talebin husumet yönünden reddine” karar verilmiştir. Davacının bu talebi Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanunun 4. maddesinde yer alan aile hukukundan kaynaklanan dava ve işlerden değildir. Genel mahkemeler görevlidir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. O halde, bu talep yönünden dosya tefrik edilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2017 (Salı)