11. Hukuk Dairesi 2013/16310 E. , 2014/18098 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 19/07/2013 NUMARASI : 2009/49-2013/131 Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/07/2013 tarih ve 2009/49-2013/131 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.11.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S. T.., davalı ... Partisi Genel Başkan
**11. Hukuk Dairesi 2013/16310 E. , 2014/18098 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 19/07/2013 NUMARASI : 2009/49-2013/131 Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/07/2013 tarih ve 2009/49-2013/131 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.11.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S. T.., davalı ... Partisi Genel Başkanı ve davalı Av. Y.B.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin FARK VAR isimli müzik eserinin mali hak sahibi olduğunu, davalının 2009 yılı yerel seçim çalışmalarında müvekkiline ait eseri izinsiz olarak kullandığını, mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, tecavüzün refini, 10.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan maddi tazminat talebini ıslah dilekçesiyle yükseltmiştir. Davalı vekili, seçim çalışmalarında FARK VAR isimli eserin kullanılmadığını, başka bir şarkıdan yararlandıklarını, diğer partilerle farklarını göstermek için FARK VAR ibaresini slogan olarak telaffuz ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının eserinin nakarat kısmının biçim ve içeriğinin değiştirilerek, uyarlanarak seçimlerde kullanıldığı, mali hak ihlalinin gerçekleştiği, manevi tazminat talep hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 30.000 TL maddi tazminatın tahsiline, manevi tazminat ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava, FSEK'dan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 818 Sayılı BK'nun 53. maddesine göre ceza hakiminin mahkumiyet kararı ve mahkumiyet hükmünde tespit olunan maddi vakalar ile maddi vakayı belirleyen beraat kararı hukuk hakimini bağlar. Bu hükmün amacı adalete güveni sağlamak ve çelişik hükümlerin çıkmasını önlemektir. Somut olayda, davalı taraf aynı olaya ilişkin olarak partinin yetkilileri hakkında ceza davası açıldığını, yargılama sonunda beraat kararı verildiğini, kararın hukuk hakimini bağlayacağını, dosyanın bekletici mesele yapılmasını gerektiğini savunduğu halde, mahkemece davalının anılan savunması üzerinde durulmamıştır. Bu itibarla, mahkemece ceza dosyasının getirtilerek, kesinleşip kesinleşmediği tespit edilerek, ceza mahkemesince kurulan beraat kararının 818 Sayılı BK'nun 53. maddesi kapsamında değerlendirip, tartışılarak neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. 2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek bulunmadığına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.