11. Ceza Dairesi 2018/3465 E. , 2018/7992 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : a)Asıl Karar: Her üç sanık hakkında mahkumiyet b) 23.02.2016 tarihli Ek Karar: Sanık ...'nin temyiz isteminin süre yönünden reddi Sanık ... hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından da dava açıldığından, bu suçlarla ilgili mahkeme tarafın…
**11. Ceza Dairesi 2018/3465 E. , 2018/7992 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : a)Asıl Karar: Her üç sanık hakkında mahkumiyet b) 23.02.2016 tarihli Ek Karar: Sanık ...'nin temyiz isteminin süre yönünden reddi Sanık ... hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından da dava açıldığından, bu suçlarla ilgili mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Sanık ...’nın yokluğunda verilen hükmün, savunmasında belirttiği adresine 21.05.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, ancak adreste bulunmama sebebinin ve haber verilen komşunun adının mazbatada gösterilmemesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine yasal süresi içinde temyiz ettiği kabul edilip, 23.02.016 tarih ve 2014/530-2015/618 sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede: Sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alan mahkûmiyete ilişkin ilamın, kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı örneğinin getirtilip TCK’nin 58. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan; sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından; sanık ... hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, yüklenen suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için; 1. Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun’un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması karşısında; 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun’un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, 2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;