Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/467 E. , 2024/593 K. T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2020/467 Karar No : 2024/593 TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı/… VEKİLİ: Av. … KARŞI TARAF (DAVACI): … VEKİLİ: Av. … İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek …
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/467 E. , 2024/593 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2020/467 Karar No : 2024/593 TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı/… VEKİLİ: Av. … KARŞI TARAF (DAVACI): … VEKİLİ: Av. … İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Madencilik Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci …'nun mirasçısı sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının mirasçısı olduğu muris …'nun asıl amme borçlusu şirketteki kanuni temsilcilik sıfatının 06/09/2014 tarihinde vefatı nedeniyle sona erdiği, şirketin hesap ve işlemlerinin incelenebilmesi için defter ve belgelerinin ibrazının, şirketin yeni temsilcisinden 2017 yılında tebliğ edilen yazıyla istendiği ancak ibraz edilmemesi üzerine katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi salındığının anlaşıldığı olayda, murisin kanuni temsilciliği sona erdikten sonra gerçekleşen defter belge ibraz etmeme fiilinden dolayı yapılan tarhiyattan sorumlu tutulamayacağı, öte yandan, ölüm halinde cezaların düşeceğini düzenleyen 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 372. maddesi uyarınca ödeme emirlerinin cezalara isabet eden kısımlarının hukuka uygun düşmediği, diğer kısımlarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emirlerinin, içeriği kamu alacağının defter ve belgelerin ibraz edilmemesinden kaynaklanan kısmı ile cezalara ilişkin bölümü iptal edilmiş, diğer kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Asıl borçludan alınamayan kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Asıl borçlu şirket hakkında tüm takip yolları tüketilmeden adına düzenlenen ödeme emirlerinin hukuka aykırı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.