11. Hukuk Dairesi 2016/4037 E. , 2017/5844 K. MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/11/2015 tarih ve 2014/329-2015/316 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, l…
**11. Hukuk Dairesi 2016/4037 E. , 2017/5844 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/11/2015 tarih ve 2014/329-2015/316 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı ...'nun 2012/71521 sayılı "Bodrum Körfez Bar+ Şekil" ibareli ve 41. sınıftaki marka tescil başvurusuna müvekkilinin aynı sınıfı ihtiva eden "KÖRFEZ" ibareli markalarına dayanarak yaptığı itirazın davalı TPE'nin YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, Körfez kelimesini coğrafi işaret olarak kabul eden davalı Kurumun Bodrum kelimesini kabul etmemesinin yerinde olmadığını, Bar kelimesinin de ayırt ediciliğinin bulunmadığını, aksi düşünüldüğünde de 41. sınıf için halkı yanıltacağını, taraflara ait işaretlerin benzerliği nedeniyle başvurunun tescil edilemeyeceğini, tescil halinde başvuru sahibinin müvekkilinin sektördeki tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, müvekkili markasının zarar göreceğini, tüketicilerin işletmeler arasında bağlantı kuracağını ileri sürerek TPE YİDK'nun 2014-M-8257 sayılı kararının iptalini, dava konusu başvurunun reddini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, "Körfez" kelimesinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, başvurudaki tüm sözcüklerin asıl unsur niteliği taşıdığını, markalar arasında karıştırılmaya sebep olacak derecede bir benzerliğin bulunmadığını, davacı markasının tanınmış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, Bar kelimesinin tescilinin mevzuata aykırılık taşımadığını, coğrafi işaretlerin mal ve hizmetin nevi ile birlikte marka olarak tescil edilebileceğini, işaretlerin birbirlerine benzemediğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'nun 2012/71521 sayılı "Bodrum Körfez Bar+ Şekil" ibareli markanın 41. sınıfta tescili için başvuru yaptığı, davacının "Körfez+Şekil" ve "Körfez K+Şekil" ibareli markalarına dayanarak başvuruya itiraz ettiği, muterizin markalarının da 16. ve 41. sınıfta bir kısım mal ve hizmetleri kapsadığı, davacının başvurusu içinde bulunan "eğitim ve öğretim hizmetleri, dergi, kitap, gazete vb. yayımların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılması, dağıtımına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasi ile anılan hizmetlerin sağlanması dahil)" hizmetlerinin aynı veya aynı tür olarak davacının itiraza mesnet markaları kapsamında da yer aldığı, ancak diğer hizmetlerin davacı markaları kapsamında bulunmadığı, davacının Körfez ibareli markalarının tanınmışlığını ispat edemediği, markaların ise benzer oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nun 2014-M-8257 sayılı kararının 41. sınıfta "eğitim ve öğretim hizmetleri dergi kitap gazete vb. yayımların basıma hazır hale getirilmesi okuyucuya ulaştırılması dağıtımına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasi ile anılan hizmetlerin sağlanması dahil)" yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.