22. Hukuk Dairesi 2017/19989 E. , 2019/3760 K. MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı, davalılar ve ihbar olunan ... ... ... Belediyesi İnşaat Temizlik Tanıtım Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşün…
**22. Hukuk Dairesi 2017/19989 E. , 2019/3760 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı, davalılar ve ihbar olunan ... ... ... Belediyesi İnşaat Temizlik Tanıtım Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkili işçinin bakiye kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili, davalılar vekilleri ve ihbar olunanlardan ... ... ... Belediyesi İnşaat Temizlik Tanıtım Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir. 1-İhbar olunan ... ... ... Belediyesi İnşaat Temizlik Tanıtım Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyizi yönünden; İhbar olunan hakkında temyize konu kararda bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, ihbar olunan vekilinin kararı temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, oybirliğiyle karar verildi. 2-Davacı vekili ve davalılar vekillerinin temyizlerine gelince; dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Somut uyuşmazlıkta, davacı, alt işveren işçisidir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, çalışması kesintisiz değildir. Gerekçeli kararda gösterilen tarihlerdeki kesintilerin gerçeği yansıtmadığı hususu, davacı tarafça kanıtlanamamış olup, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrası kapsamında asıl işverenin sorumluluğu, alt işverenin sorumluluğundan bağımsız bir sorumluluk değildir. Dolayısıyla, asıl işverenin sorumluluğu, alt işverenin sorumluluğunu aşacak şekilde genişletilemez. İşçinin çalışmasının kesintili olması halinde, alt işverenler arasında işyeri devri hükümlerinin uygulanabilmesi mümkün değildir. Mahkemece, davacının kesintili çalışma süreleri toplanılmış ve toplam süre için 26/03/2014 tarihinde geçerli tavan tutar üzerinden kıdem tazminatının hesaplanması gerektiği kabul edilmiştir. Davacının son dönem çalışması 13/01/2001-26/03/2014 tarihleri arasında geçmiştir. 26/03/2014 tarihli fesihte, davacı toplu iş sözleşmesinden yararlandığı için giydirilmiş ücret, toplu iş sözleşmesine göre belirlenmiş ve tavan tutar aşıldığından, alt işveren ... A.Ş. tarafından tavan üzerinden, 13/01/2001-26/03/2014 tarihleri arasındaki süre için kıdem tazminatı hesaplanarak (avans mahiyetli ödenen miktar da faiziyle mahsup edilerek) ödeme yapılmıştır. Davacının alt işveren ... A.Ş.’deki çalışmasının 31/12/2000 tarihinde sona ermesi, takip eden alt işverendeki çalışmanın ise 13/01/2001 tarihinde başlaması dikkate alındığında, mevcut kesinti sebebiyle işyeri devri hükümleri uygulanamayacağından, Mahkemece, kıdem tazminatı talebinin değerlendirilmesinde, 26/03/2014 tarihli ücret miktarının diğer çalışma dönemleri için esas alınması yerinde değildir. 26/03/2014 tarihindeki ücret miktarının sadece 13/01/2001-26/03/2014 tarihleri arasındaki dönem için esas alınması mümkündür. Dosya kapsamındaki delillere göre de, davacıya 13/01/2001-26/03/2014 tarihleri arasındaki dönem için hak kazandığı kıdem tazminatı tutarının eksiksiz şekilde ödendiği anlaşılmaktadır. Anılan sebeplerle; davacıya 13/01/2001-26/03/2014 tarihleri arasındaki dönem için hak kazandığı kıdem tazminatının eksiksiz ödendiği kabul edilmeli; 26/03/2014 tarihli ücret miktarının diğer çalışma dönemleri için esas alınamayacağına dikkat edilmeli, bilirkişi raporunda yer alan tabloda gösterilen alt işveren ...ve alt işveren ... Ltd. Şti.’nin, kendi çalışma dönemleri için ödemesi gereken kıdem tazminatı tutarları (bu alt işverenler arasında da mevcut kesinti sebebiyle işyeri devri hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek) hesaplanmalı ve buna bağlı şekilde davalı asıl işverenlerin sorumlu oldukları tutarlar yeniden belirlenerek bir karar verilmelidir. Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.