4. Hukuk Dairesi 2016/4992 E. , 2018/807 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 05/03/2015 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemi nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ve diğer davalılar ... ile ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerin
**4. Hukuk Dairesi 2016/4992 E. , 2018/807 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 05/03/2015 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemi nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ve diğer davalılar ... ile ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava; hakaret eylemi nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... ve diğer davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.Davacı; emekli öğretmen olduğunu, emekli olmadan önce çalıştığı okulda idari soruşturma geçirdiğini ve davalıların soruşturma kapsamındaki ifadelerinin açıkça kendisine yönelik hakaret teşkil ettiğini, kişilik haklarına zarar verdiğini, yaşadığı bu olumsuz durum nedeni ile emekliye ayrılmak zorunda kaldığını, çok sevdiği öğrencilerinden uzaklaştığını belirterek manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.Davalılar; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.Mahkemece; davalıların idari soruşturma kapsamında davacıya yönelik olarak beyan ettikleri sözlerin hakaret teşkil ettiği sabit olduğundan ve bu nedenle davacının kişilik hakları saldırıya uğradığından bahisle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/3 ve 129/5, 657 Sayılı Kanun'un 13. maddesi, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K. sayılı kararı) Bu konudaki yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan sorumluluk hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.Davaya konu edilen olayda; ... Endüstri Meslek Lisesinde öğretmen olarak görev yapan davalılarının, görevleri sırasında ve görevlerinden dolayı davacıyı zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5 maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13/1 maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalılara husumet tevcih edilmesi doğru değildir.Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, adı geçen davalılar hakkında davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/02/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY YAZISI Dava, davalıların hakaret teşkil eden ifadeleri nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.Dairemizde yapılan temyiz incelemesinde sayın çoğunluk; ... Endüstri Meslek Lisesinde öğretmen olarak görev yapan davalıların, emekli öğretmen olan davacının geçirdiği idari soruşturmada tanık sıfatıyla verdikleri ifadeleri sebebiyle davacıyı zarara uğrattıkları ileri sürüldüğüne göre, davanın idari yargı yerinde, idareye karşı açılması gerektiğini, dolayısıyla davalılara husumet düşmeyeceğini kabul ederek kararı bozmuşlardır.Oysa ki somut olayımızda, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermeleri söz konusu olmadığından bu onların hizmet kusurunu oluşturmaz. Hal böyle olunca da, esastan temyiz incelemesi yapmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen nedenle mahkeme kararının bozulması doğru olmamıştır. Açıklamaya çalıştığımız sebeplerle değerli çoğunluğun kararına katılmıyoruz. 12/02/2018