4. Hukuk Dairesi 2011/9796 E. , 2012/11112 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vdl. vekili Avukat ..... tarafından, davalı.... Taş. Metal Tekstil Orman Ürünleri Turizm San. Tic. Ltd. Şti. vd. aleyhine 15/08/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı, davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilme…
**4. Hukuk Dairesi 2011/9796 E. , 2012/11112 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vdl. vekili Avukat ..... tarafından, davalı.... Taş. Metal Tekstil Orman Ürünleri Turizm San. Tic. Ltd. Şti. vd. aleyhine 15/08/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı, davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2) Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, ölümle sonuçlanan trafik kazası nedeniyle, maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece kısmen kabule karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. Davalı sürücü ... sevk ve idaresindeki araç ile yağışlı ve ıslak zeminde, viraja hızlı girerek, davacılar murisi Suat Memiş'in sevk ve idaresindeki araçla çarpışıp, Suat Memiş'in ölümüne sebep olmuştur. Adli Tıp Kurumundan alınan ve mahkemecede benimsenen raporda davalı şöför tam kusurlu bulunmuştur. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Somut olayda, olay tarihi, olayın oluş şekli, kusur durumu, davacıların desteğe olan yakınlık dereceleri ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.