4. Hukuk Dairesi 2010/5024 E. , 2011/4242 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/02/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 03/06/2005 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten s…
**4. Hukuk Dairesi 2010/5024 E. , 2011/4242 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/02/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 03/06/2005 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur. Davacı, içinde bulunduğu davalı ...’nun sürücüsü olduğu aracın, davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu traktör ile çarpışması nedeniyle sürekli iş göremez biçimde yaralandığını; kazada, kusurunun bulunmadığını belirterek, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir. Davalılar ise, kazanın meydana gelişinde kusurları bulunmadığını, davacının içinde bulunduğu araca hatır için bindirildiğini, sorumlu olmadıklarını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, olayda davalı sürücü ...’ın 6/8, diğer davalı sürücü ...’nun 2/8 oranlarda kusurlu oldukları, davacının ise kusurunun bulunmadığı benimsenerek maddi tazminat isteminin tümü, manevi tazminat isteminin ise bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir. Davacı, davalı ...’nun aracına ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnızca yolcunun yararının bulunduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir. Diğer yandan, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yol açtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu ağırlaştırmış ise yargıcın tazminat tutarından uygun bir tutarda indirim yapması gerekir. Dava konusu olayda, sürücü belgesi bulunmadığını ve alkollü olduğunu bildiği davalılardan ...’nun sürücüsü olduğu araca binen davacının, zarar doğuran eyleme katkıda bulunduğu anlaşılmaktadır.