2. Hukuk Dairesi 2023/5066 E. , 2024/1410 K. "" ... MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/115 E., 2023/1024 K. DAVA TARİHİ : 29.11.2018 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2018/1086 E., 2021/466 K. Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine…
**2. Hukuk Dairesi 2023/5066 E. , 2024/1410 K.** **"İçtihat Metni"** ... MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/115 E., 2023/1024 K. DAVA TARİHİ : 29.11.2018 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2018/1086 E., 2021/466 K. Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2017 yılında evlendiklerini, evliliklerinden bir tane ortak çocuklarının bulunduğunu, tarafların yaşadığı konutun alt katında kayınvalidesinin oturduğunu ve davalının erkek kardeşinin evinin de aynı bahçe içinde olduğunu, müvekkilin evlendikleri günden beri davalının, kayınvalidesinin ve eltisinin aşağılamalarına, kinayeli sözlerine ve zaman zaman davalının fiziksel şiddetine maruz kaldığını, davalı ve davalının annesinin müvekkili onlara hizmet etmesi, ineklere bakıp ahırı temizlemesi gereken kişi olarak görüp "sen ev işlerini beceremiyorsun, yemek yapamıyorsun" dediklerini, kayınvalidesinin müvekkil için "dağdan bir ayı indirdik" ifadesini kullandığını, hamileliğinin son aylarında bütün bunlara dayanamayarak anne babasının yanına sığındığını, davalının da karımı babası kaçırdı diyerek şikayetçi olduğunu, bu olaydan sonra davalı ve yakınlarının davacıyı alarak müşterek konuta götürdüklerini, hamileliğin son zamanları olmasına rağmen davalı ve annesi tarafında aşağılanmaya devam edildiğini, davalının bıçakla saldırma girişimine annesinin engel olduğunu, çocuk doğduğunda lohusa döneminde de tavırlarının aynı olduğunu, davalının "çok masraflısınız sizin için çok para harcadım çok yemek yiyiyorsun" şeklinde söylemlerde bulunduğunu, 15 günlük çocuğunu alarak annesinin evine gittiğini, davalının baba olarak çocuğunu dahi arayıp sormadığını, düğünde her biri yaklaşık 20-25 gram 7 adet bilezik, bir adet beşibiryerde, ayrıca yüz görümü olarak takılan 10-12 gram bilezik takıldığını, bu ziynetleri davalının evde sakladığını bu nedenle kadının evden ayrılırken yanına alamadığını, halen davalıda olduğunu, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilerek aylık 400,00 TL tedbir devamında katılım nafakası ile aylık 500,00 TL tedbir nafakası ile 30.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL ziynet bedelinin yasal faizi ile birlikte müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.