12. Hukuk Dairesi 2021/3074 E. , 2021/4667 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi A) Talep; Davalı ... Ticaret Ltd. Şirketi vekili, 12.02.2020 tarihli dilekçesi ile Mahkemenin 2017/103 E. 2017/1034 K. sayılı kararında " faiz " hususunun belirtilmediğini, bu durumun icra edilebilirliğe engel olduğunu iddia ederek, hüküm kısmına " faiz " hususunun açıkça yazılmasını talep etmiştir. B) Davacıların cevabı; Mahkemece talep dosya üzerinden değerlendirildiğinden dilekçe tebliğ edilmemiş, ce
**12. Hukuk Dairesi 2021/3074 E. , 2021/4667 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi A) Talep; Davalı ... Ticaret Ltd. Şirketi vekili, 12.02.2020 tarihli dilekçesi ile Mahkemenin 2017/103 E. 2017/1034 K. sayılı kararında " faiz " hususunun belirtilmediğini, bu durumun icra edilebilirliğe engel olduğunu iddia ederek, hüküm kısmına " faiz " hususunun açıkça yazılmasını talep etmiştir. B) Davacıların cevabı; Mahkemece talep dosya üzerinden değerlendirildiğinden dilekçe tebliğ edilmemiş, cevap verilememiştir. C) Mahkemenin Ek Kararı; Mahkemece 30.06.2020 tarihli ek karar ile aynen; " Davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile; mahkemece verilen kararda işletilecek olan faiz miktarının açık şekilde belirtilmediğini, bu hususun kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. İstanbul 11. İcra Müdürlüğünün 2010/2874 esas sayılı takip dosyası celp ve tetkik edildi. İcra dosyasının incelenmesinde, davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu aleyhine ödenmeyen kira bedellerinin tahsili amacı ile ilamsız icra takibi yaptığı görülmüştür. Borçlu adına gönderilen örnek 7 nolu ödeme emri tebliğ edilmiş olup, borçlu süresi içerisinde yapılan takibe itirazda bulunmuştur. Borçlu itirazında; borca, işleyecek faize ve faiz oranına itiraz ettiğini bildirmiştir. Borçlunun itirazı üzerine alacaklı tarafça itirazın kaldırılması davası açılmış olup, mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılarak bilirkişi Remzi Kurttan rapor alınmıştır. Karar esas alınan 12/01/2015 tarihli raporunda Yargıtay bozma kararına uygun olarak faiz hesabı yapmış ve BK.nun 120 ve TTK.nun 3 ve 19 maddeleri gereğince raporda yapılan hesaplamada ticari faizin iki katı oranında faiz uygulanmış olup, karar da uygulanan faiz oranına göre Yargıtay"dan onanarak kesinleştiğinden, işleyecek faize de aynı faiz oranın uygulanması gerektiği, ancak işleyecek faiz oranının karara yazılması gerekirken yazılmadığı, anlaşıldığından takipten sonra da %120'ye geçmemek üzere asıl alacağa ticari faiz oranının iki katı faiz uygulanmasına karar vermek gerekmiştir. HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davalını talebinin KABULÜ ile, takipten sonra asıl alacağa %120 yi geçmemek koşulu ile ticari faiz oranını iki katı oranında faiz uygulanmasına, Davacı ve davalı tarafın mahkememize on günlük süre içerisinde verecekleri dilekçe ile kararın temyizinin kabil olduğuna dair verilen karar taraflara tebliğ tarihinden itibaren itaberen yargıtay yolu açık olmak üzere dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda karar verildi. " şeklinde ek karar oluşturulmuştur. Ç) Temyiz; Mahkemenin ek kararını davacılardan ... ile ... vekili temyiz etmiştir. D) Yargılama Süreci ve Gerekçe; Ek karar konu davanın temeli 13.07.2010 tarihinde açılan itirazın kaldırılması davası olup, dava geçirdiği 3 bozma kararından sonra Mahkemenin 08.12.2017 gün ve 2017/103 E. 2017/1034 K. sayılı kararı ile " Davanın kısmen kabulüne, 18.154,43 TL. lik kısımdan davalının itirazının kaldırılmasına, 15.080,00 TL. kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " şeklinde hüküm kurulduğu, kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesi' nin 12.09.2018 gün ve 2018/11580 E. 2018/15544 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, Tashihi karar talebinin reddedildiği, Davalı vekilinin 02.12.2019 tarihli dilekçesi ile " gerekçeli kararın faiz yönünden " tavzihinin talep edildiği, Tavzih talebinin Mahkemenin 09.01.2020 tarihli ek kararı ile reddedildiği, Davalı vekilinin 12.02.2020 tarihli dilekçesi ile " gerekçeli kararın faiz yönünden " tavzihinin tekrar talep edildiği, Bu talebin temyiz edilen karar ile yukarıdaki gerekçe ile kabul edildiği anlaşılmıştır. Tefhim edilen bir kararda değişiklik yapılması 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’ na göre iki halde olanaklıdır. Bu hallerden biri HMK. nun 304. maddesinde düzenlenen “hükmün tashihi “, diğeri ise HMK. nun 305. maddesinde düzenlenen “hükmün tavzihi “ dir. HMK. nun 304. maddesinde düzenlenen “hükmün tashihi “ yolu ile “ hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar “ yine 304. maddede belirtilen usul ile düzeltilebilir. “Hükmün tavzihi “ ise HMK. nun 305. maddesindeki düzenlemeye göre hükmün açıklanması veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesidir. Tavzih usulü HMK. nun 306. maddesinde düzenlenmiştir. Ayrıca HMK. nun 305/2. maddesine göre “ hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. “ Mahkemenin tavzih talebinin kabulü ile " Davalını talebinin KABULÜ ile, takipten sonra asıl alacağa %120 yi geçmemek koşulu ile ticari faiz oranını iki katı oranında faiz uygulanmasına, " şeklindeki ek kararı HMK. nun 305/2. maddesine açıkça aykırıdır. Ek karar, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren HMK. nın 305/A maddesi kapsamında değerlendirildiğinde; Temyize konu karar verildikten sonra HMK. ya 22.07.2020 gün ve 7251 sayılı Kanunun 27. maddesi ile " Hükmün tamamlanması " başlığı ile; " MADDE 305/A- (Ek:22/7/2020-7251/27 md.) (1) Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir. " maddesi getirilmiştir. Ek karara konu karar Mahkemenin 08.12.2017 gün ve 2017/103 E. 2017/1034 K. sayılı kararı olup, 28.07.2020 tarihli Resmi Gazete' de yayınlanarak yürürlüğe giren HMK. nın 305/A maddesinin somut olayda uygulama yeri yoktur. Bu tespitler ve açıklamalar karşısında Mahkemenin 30.06.2020 tarihli “ Ek karar “ adı altındaki kararı HMK. nun 305/2. maddesindeki “ hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. “ şeklindeki emredici düzenlemesine açıkça aykırı olan kararının bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.