7. Hukuk Dairesi 2013/12445 E. , 2013/20196 K. Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsa…
**7. Hukuk Dairesi 2013/12445 E. , 2013/20196 K.** **"İçtihat Metni"** Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili, davacının 13.06.2009-20.06.2011 tarihleri arasında davalı şirket bünyesindeki Özel ... Anaokulunda okul öncesi öğretmeni olarak ve okulun idari işlerinde vekil müdür sıfatıyla devamlı olarak tekrarlanan belirli süreli iş akitleri ile en son aylık net 2000.00 TL ücret karşılığında fazla mesai yaparak ve yıllık izin kullanmadan çalıştığını,ancak davacının raporlu bulunduğu sırada iş akdinin hiç bir gerekçe gösterilmeksizin davalı işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili ,davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-b-d-e ve h bendi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, fazla çalışmasının bulunmadığını, idareciliği sırasında kendi mesaisini kendisinin ayarladığını ve okulun resmi kapanış tatillerinde yıllık ücretli iznini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece,kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağına ilişkin davanın reddi ile fazla çalışma alacağı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında fazla çalışma süresinin ve ücretinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda ; davacı öğretmenlik ve idarecilik yaptığı tüm çalışma süresi boyunca fazla mesai yaptığını iddia etmiş, davalı ise davacının 08.00-17.30 saatleri arasında çalıştığını ve fazla çalışmasının bulunmadığını savunmuştur. Davacı tanığı, davacının davalı iş yerinde hem öğretmen hem de idareci olarak görev aldığı, 08.00-17.30 saatleri arasında çalıştığı, ayrıca idareci olduğu için idari görevleri yapmak üzere saat 20.00' a kadar okulda kaldığı,davalı tanıkları ise davacının 08.00-17.30 saatleri arasında çalıştığı ve hafta sonu çalışmasının bulunmadığı yönünde beyanda bulunmuşlardır. Bilirkişi raporunda davacının tüm çalışma süresini kapsayacak şekilde 84 hafta boyunca haftanın 5 günü 08.00-20.00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile haftalık 5 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosyadaki yazı ve belgelerden davacının 11.09.2010-20.06.2011 tarihleri arasındaki dönemde ayrıca idareci sıfatıyla çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece doğru olarak davacının sadece idarecilik yaptığı 43 hafta boyunca fazla çalışma yaptığı kabul edilerek bu hususta bilirkişiden ek rapor alınmadan %20 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle 2.200,00 TL fazla çalışma alacağı tespit edilmiştir. Ancak davacının haftalık 5 saat fazla çalışma yaptığı değerlendirildiğinde 43 haftalık fazla çalışma ücretine tekabül eden 2868.10 TL üzerinden %20 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında davacının 2.294,48 TL fazla çalışma alacağı bulunduğu anlaşılmaktadır. Kabule göre tespit edilen ile Mahkemenin hüküm altına aldığı miktar uyuşmamaktadır. Mahkemece bu hususun gerekçesi açıklanmadan eksik fazla çalışma ücretine hükmedilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın,yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.