Başvuru, yeni koronavirüs (COVID-19) salgınına yönelik tedbirler kapsamında aynı ceza infaz kurumunda bulunan eşlerin birbirleriyle telefon yoluyla iletişim kuramamaları nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
Başvuru, yeni koronavirüs (COVID-19) salgınına yönelik tedbirler kapsamında aynı ceza infaz kurumunda bulunan eşlerin birbirleriyle telefon yoluyla iletişim kuramamaları nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvuru tarihinde başvurucu, Tokat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda (Kurum) hükümlü olarak bulunmaktayken eşiaynı ceza infaz kurumunda hükümözlü olarak bulunmaktadır. Başvurucu, COVID-19 salgını döneminde bulunduğu ceza infaz kurumuna başvurarak aynı ceza infaz kurumunda bulunan eşiyle telefon görüşmesi yapma talebinde bulunmuştur. Kurumun İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı başvurucunun talebini, tüm ceza infaz kurumlarında COVID-19 salgını nedeniyle hükümlü ve tutukluların kapalı ve açık görüşleri ile iç görüşlerinin ikinci bir talimata kadar ertelendiğini, hükümlü ve tutukluların dışarısı ile olan ilişkilerinin devamının sağlanması amacıyla telefon görüşleri yaptırıldığını, kurum içinde bulunan hükümlü ve tutukluların ise iç posta yoluyla birbirlerinden haber alma imkânlarının olduğunu belirterek reddetmiştir. Bunun yanında kararda aynı ceza infaz kurumunda bulunan kişilerin birbirlerinden haber almak için telefon görüşmesi yapmalarıyla ilgili bir düzenlemenin de bulunmadığı vurgulanmıştır. Ayrıca telefon görüşmesinin sağlanması esnasında hükümlü ve tutukluların birisinin izole edilmiş alanın dışına çıkmasının gerekeceği, bu durumun da salgın nedeniyle alınan önlemler açısından sorun teşkil edeceği kararda ifade edilmiştir. Başvurucu, eşiyle telefon aracılığıyla görüşmesine izin verilmemesi nedeniyle mağdur olduğunu vurgulayarak infaz hâkimliğine şikâyette bulunmuştur. İnfaz hâkimliği kurum kararının usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek başvurucunun şikâyetini reddetmiştir. Başvurucunun bu karara itirazı, infaz hâkimliği kararında usule ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçesiyle ağır ceza mahkemesince reddedilmiştir. Başvurucu, nihai hükmü 12/6/2020 tarihinde öğrendikten sonra 30/6/2020 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Öte yandan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde (UYAP) yer alan bilgilere göre başvurucu 15/11/2021 tarihinde, eşi ise 10/1/2023 tarihinde bulundukları ceza infaz kurumlarından tahliye edilmiştir.