6. Hukuk Dairesi 2012/7730 E. , 2012/15324 K. "" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi,olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,ziynet ve çeyiz eş…
**6. Hukuk Dairesi 2012/7730 E. , 2012/15324 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi,olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesine mümkün olmazsa bedellerinin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin ziynet eşyalarına ilişkin tüm ve çeyiz eşyalarına ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı vekilinin evlilik birliği içinde edinilmiş mallara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince: Davacı vekili, dava dilekçesinde, tarafların 17/08/1999 tarihinde evlendiklerini,geçimsizlik nedeniyle Haziran 2009 tarihinden bu yana ayrı yaşadıklarını,davacının Bursa 1. Aile Mahkemesinin 2010/955 esas sayılı dava dosyası ile boşanma davası açtığını,davanın derdest olduğunu,davacıya ait ziynet eşyaları ile kişisel çeyiz eşyalarının davalıda kaldığını belirterek ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesini mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsilini talep etmiştir. Mahkemece,davacıya ait ziynet ve çeyiz eşyalarının davalıda kaldığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde,davalıya ait 52 kalem kişisel eşyanın(çeyiz ve ev eşyası) iadesini talep etmiş,mahkemece kişisel eşyalar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak dosya arasında mevcut fatura ve belgelerden bulaşık makinesi,çamaşır makinesi,fırın, davlumbaz,halı vs. gibi eşyaların tarafların evlendiği tarih olan 17.8.1999 tarihinden çok sonra 2006-2007-2008 ve 2009 yıllarında satın alındığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı bu eşyaları kendi geliri ile ödediğini savunmuş ise de bu eşyalar evlilik birliği içinde edinilmiş mallar olup davacının kişisel malı olarak kabul edilemez. Zira Türk Medeni Kanunu'nun 219 ve 220.maddelerinde edinilmiş mal ve kişisel mallar ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Bu nedenle mahkemece davacı tarafça talep edilen ev ve çeyiz eşyalarının ibraz edilen fatura ve belgeler de dikkate alınarak evlilik birliği içinde alınıp alınmadığı araştırılarak evlilik birliği içinde alınanlar tespit edilerek bu eşyalar yönünden tarafların paylı mülkiyetinde sayılacağı dikkate alınarak ortak olduklarının tesbiti ile yetinilmesi gerekirken eşyaların tümü kişisel eşya kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.