4. Hukuk Dairesi 2014/10229 E. , 2014/17587 K. "" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/12/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat ve saldırının önlenmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesin…
**4. Hukuk Dairesi 2014/10229 E. , 2014/17587 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/12/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat ve saldırının önlenmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 22/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY YAZISI Davacı kişilik haklarına saldırı nedeniyle 1000 TL manevi tazminat ödenmesine ve ayrıca TMK 24 25. ve Basın Kanunu'nun 3. maddelerine göre bir takım uygunsuz görüntüler içeren CD'lerin görsel olarak yazılı basında veya internet ortamında yayınlanması ihtimaline binaen muhtemelen yayının önlenmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesi kararında davacının kamuoyunun dikkatini çeken bir durumda olmakla davanın reddine karar vermiştir. Dairemiz çoğunluğu tarafından ilk derece mahkemesi kararı onanmıştır. Aşağıdaki nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmamaktayım. 1-Öncelikle davacının dava dilekçesi iki ayrı talep içermektedir. Bunlar bir miktar manevi tazminat ödetilmesi ve bir takım kişisel görüntülerin görsel ve dijital ortamlarda yayınlanmasının önlenmesi şeklindedir. İlk derece mahkemesi görünür gerçeğe uygun olmak ve kamu yararı esası itibarı ile davayı reddettiğine göre konuyu sadece manevi tazminat talepleri itibari ile incelemiştir. Ancak davacının MK 24 ve 25. maddeleri yönünden herhangi bir inceleme yapmamış ve ayrıca hüküm de kurmamıştır. Usul Hukuku açısından mahkeme kararı bu yönden eksiklik içermektedir. Bu nedenle karar bozulmalıdır.