4. Hukuk Dairesi 2016/9577 E. , 2018/6532 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/01/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/06/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra …
**4. Hukuk Dairesi 2016/9577 E. , 2018/6532 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/01/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/06/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalının temyiz itirazlarına gelince; Dava, kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davacı vekili, milletvekili olan davalının 26/09/2013 tarihinde basın toplantısı yaparak yazılı ve görsel basına demeç verdiğini, bu sırada müvekkiline ait kişisel verileri ifşa ettiğini, davacıyı yasalara aykırı işlem yapan suç işleyen kişi konumuna getirdiğini, medya aracılığıyla davacıyı linç ettiğini, kişilik haklarına ağır saldırıda bulunduğunu belirterek, oluşan manevi zararın tazminini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının Suriye'de savaştan kaçarak Türkiye'ye gelen sığınmacıların Türk vatandaşlığına geçtiklerini ve sığınmacılara Türkiye Cumhuriyeti nüfus cüzdanı verildiğini ifade ettiği, davalının iddiasını desteklemek için de davacıya ait nüfus cüzdanının fotoğraflı fotokopisini gösterdiği, bu şekilde davacının tüm kimlik bilgilerinin yayınlara konu olduğunu, davalının söz konusu eleştirileri sırasında davacının kişilik haklarını ihlal edecek şekilde kimlik bilgilerini açıklamasının yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Somut olayda davalı, olay tarihinde gündemde olan konularla ilgili eleştirilerini ifade etmiş, birtakım basın ve yayın organlarında da davalının bu beyanları haber konusu yapılmıştır. Davalının basın ve yayın organlarında yer alan ifadeleri Suriyeli sığınmacılara Türk vatandaşlığı verildiği iddialarına ilişkin olup; doğrudan davacıyı hedef alan ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir beyanı bulunmamaktadır. Her ne kadar davalı iddiasını desteklemek için davacının nüfus cüzdanı fotokopisini kullanmış ise de basın ve yayın organları tarafından davacının kimlik bilgilerinin yayınlanması 5187 sayılı Basın Kanunu gereğince basının hukuki sorumluluğu çerçevesinde değerlendirilebilecek bir husustur. Şu durumda, davaya konu davalının söz ve beyanlarında davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek bir ifade bulunmadığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.