23. Ceza Dairesi 2016/11479 E. , 2016/9791 K. "İçtihat Metni" Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.080,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarihli ve 2015/453 esas, 2015/836 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/05/2016 gün ve 2434-2016-kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavc
**23. Ceza Dairesi 2016/11479 E. , 2016/9791 K.** **"İçtihat Metni"** Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.080,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarihli ve 2015/453 esas, 2015/836 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/05/2016 gün ve 2434-2016-kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2016 gün ve 2016/215906 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteminde; Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gibi doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hapisten çevrilen 150 gün karşılığı adli para cezası ile doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının toplanarak sonuç olarak bulunan 154 gün karşılığı para cezasının paraya çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Mağdura ait suça konu aracın satımı konusunda sanık ile mağdurun anlaştığı, bu anlaşma kapsamında sanığın 10.000 TL peşin para vererek suça konu aracı götürmesine rağmen, yaptıkları anlaşmaya aykırı bir şekilde aracın devrini almadığı gibi aracın geri kalan parasını da ödemediği, sanığın bu surette zilyetliği kendisine devredilen aracı alarak zilyetliğin devri amacı dışında kullanmak suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuş ise de, 1) Sanık ile mağdur arasındaki anlaşmazlığın satışa konu aracın trafik kaydının devredilmemesinden kaynaklanan hukuki nitelikte bir ihtilat olduğu, sanık hakkında suç unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verildiği, 2) Ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözönüne alınmadan, sonuçta adli para cezası tayin edilen sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği Anlaşıldığından, bu hususlarla ilgili olarak da kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.