(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 2015/400 E. , 2015/25861 K. "" Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdir…
**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 2015/400 E. , 2015/25861 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, davalı işyerinde çalıştığı süre boyunca fazla çalıştırıldığını ve yıllık izinlerini kullanamadığını ve bunlar için herhangi bir ücret verilmediğini, davalının işyerine ses kaydı yapan kameralar yerleştirerek bilgisi olmadan dinleme ve izleme yaptığını ve hizmet akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik haklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı, davacının iş akdinin işverenlerin gıyabında manevi şahsiyetlerine ve aile efratlarına karşı tahkir ve tezyifle bulunduğundan haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının davalı işveren yetkililerinin gıyabında hakaret içerikli sözler sarfettiği sabit olduğu ve bu durumun davalı tarafından davacının iş akdini haklı nedenle fesih yetkisi vereceğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağının reddine, hesaplanan fazla çalışma ve yıllık izin ücretlerinin kabulüne ilişkin davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının fazla çalışma alacağının hesaplanması konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir. Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır. Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.