Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/4609 E. , 2024/2141 K. T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/4609 Karar No : 2024/2141 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İnşaat Elektrik Orman Ürünleri Makina Nakliye San. Tic. Ltd. Şti. İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: …
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/4609 E. , 2024/2141 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/4609 Karar No : 2024/2141 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İnşaat Elektrik Orman Ürünleri Makina Nakliye San. Tic. Ltd. Şti. İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2017 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden 2017/Ocak-Mart dönemi için üç kat, 2017/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu geçici vergi ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katını aşan kısımları yönünden, mahsup dönemi geçen geçici vergi aslı için tarhiyat yapılamayacağından, dava konusu geçici vergi asıllarında hukuka uyarlık bulunmadığı, öte yandan, geçici verginin gelir vergisine mahsup edilmek üzere peşin alınan bir vergi olması nedeniyle mahsup dönemi geçtikten sonra tarh edilecek geçici vergi üzerinden kesilecek vergi ziyaı cezasının, bir kat olarak uygulanması gerektiğinden, dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu 2017/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmına gelince, tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezalarının, 2015/Ekim-Aralık dönemi için kesilen ve 2016 yılı içerisinde kesinleştirilen vergi ziyaı cezasına ilişkin olduğu anlaşılmakta ise de dava konusu vergi ve cezaların gösterildiği ihbarnamelerde vergi ziyaı cezalarının, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uyarınca artırıldığına ilişkin herhangi bir açıklamaya yer verilmediği, dolayısıyla cezanın ilgili kısmının dayanağı hususunda tereddüt oluştuğundan, dava konusu 2017/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımları ile 2017/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Mahkeme kararının, geçici vergi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarının hukuka uygun olduğu, Mahkeme kararının, 2017/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmına gelince; vergi ve ceza ihbarnamelerinde vergi ziyaı cezasına 213 sayılı Kanun'un 339. maddesi uyarınca tekerrür uygulanarak artırım yapılmak suretiyle kesildiğine dair herhangi bir açıklamaya yer verilmesi zorunluluğu bulunmadığı gibi, ihbarnamede dayanak kanun maddesinin gösterilmemiş olmasının aynı Kanun'un 108. maddesinde esasa müessir hatalar arasında sayılmaması sebebiyle ihbarnameyi hükümsüz kılmayacağı sonucuna varıldığından, mahkeme kararının söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılarak işin esası hakkında yeniden karar verilmesi gerektiği, olayda, tekerrüre esas alınan cezanın 2015/Ekim-Aralık dönemine ilişkin ve 20,00-TL olduğu, 30/05/2016 tarihinde tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleştiği, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmının 20,00-TL'den fazla olamayacağından, her bir döneme ilişkin olarak dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan 20,00-TL tutarındaki kısmında hukuka aykırılık, bunu aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne kısmen reddine; mahkeme kararının kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, her bir döneme ilişkin olarak vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükmü nedeniyle artırılan kısımlarının 20,00-TL'ye isabet eden kısımları yönünden davanın reddine, 20,00-TL'den fazlasına dair kısımları yönünden davanın kabulüne ve söz konusu kısımların kaldırılmasına karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi ziyaı cezasının tekerrür uygulanarak artırılmasında hukuka aykırılık olmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA, 4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.