Hukuk Genel Kurulu 2015/929 E. , 2018/199 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.06.2011 gün ve 2008/1204 E.-2011/568 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davacılar vekili ve davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 29.11.2012 gün ve 2011/13920 E., 2012/21665 K. sayılı kararı ile; (..…
**Hukuk Genel Kurulu 2015/929 E. , 2018/199 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.06.2011 gün ve 2008/1204 E.-2011/568 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davacılar vekili ve davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 29.11.2012 gün ve 2011/13920 E., 2012/21665 K. sayılı kararı ile; (...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacıların tüm, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 3-Dava 23.10.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece: davacı eş ... ’nün maddi ve zararı sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından, maddi tazminat isteminin reddine, davacı çocuklar Hacer ve ... ‘nün maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş ve çocuklar ile anne, baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Temyizin kapsam ve nedenleri dikkate alındığında Yerel Mahkemenin maddi tazminata ilişkin kararı keza davacı anne, baba ve kardeşler bakımından manevi tazminatların takdiri, isabetlidir. Ne var ki davacı eş ... ile çocuklar Hacer ve ... yararına manevi tazminatların takdirinde hataya düşüldüğü, fazla takdir olunduğu görülmektedir. Davacıların eşi ve babası olan sigortalı ...’ nün öldüğü iş kazasında sigortalının % 10, davalı işverenin ise % 90 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.