3. Hukuk Dairesi 2014/1851 E. , 2014/8947 K. "" MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 01/10/2013 NUMARASI : 2013/342-2013/836 Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili, davalının babası B.. S.. 'in 01.11.2…
**3. Hukuk Dairesi 2014/1851 E. , 2014/8947 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 01/10/2013 NUMARASI : 2013/342-2013/836 Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili, davalının babası B.. S.. 'in 01.11.2001 tarihinden itibaren Darülacizede kaldığını, davalının babasının emekli olduğunu ve aylık 900,00 TL emekli maaşı aldığını, maaşının bakım masraflarını karşılamadığını, davalının kanunen babasına bakmakla yükümlü olduğunu ileri sürerek, aylık 600,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesini ve nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasını talep ve dava etmiştir. Davalı, herhangi bir işte çalışmadığını, babasının maaşının Darülacize tarafından alındığını, nafaka ödeyecek gelire sahip olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 300,00 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak, davalının babasının kaldığı davacı kuruma babasının infak ve iaşelerinde harcanmak üzere verilmesine, nafakanın her yıl TEFE-TÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir. TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür". TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır. Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır. Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.