11. Hukuk Dairesi 2010/16082 E. , 2012/6317 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2010 tarih ve 2008/183-2010/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layih
**11. Hukuk Dairesi 2010/16082 E. , 2012/6317 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2010 tarih ve 2008/183-2010/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır kullandığı “BİOFİX” markasını tescil ettirmek için 28.11.2006 tarihinde davalı TPE'ne başvurduğunu, 2006/53247 kod numarasını alan başvuruya davalı şirket tarafından itiraz edildiğini, itirazın önce Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, bu ret kararına davalı şirketin yaptığı itirazın kabul edilerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2008-M-2128 sayılı kararı ile davalı şirketin “BİODER” ve “BİOXCİN” ibareli markalarının sektörde bilinirliğinin yüksek olduğu ve davacı başvurusuyla benzer olduğu gerekçesi ile başvurularının tümüyle reddedilmesine karar verildiğini ileri sürerek, TPE YİDK'nın 2008-M-2128 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, kurum işlemlerinin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin dava konusu “BİOFİX” ibareli markaya benzer onlarca markasının bulunduğunu, bu markaları tanıtmak için önemli harcama ve yatırım yaptıklarını, reklam ve tanıtım faaliyeti yürüttüklerini, markaların bio ön eki ile başladığı için benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalıya ait "BİOXCİN" ve "Bioder" ibareli markaların özellikle kozmetik ürünler ve kremler yönünden KHK'nın 8/4 hükmü anlamında tanınmış olduğu, davacının "bio-" ön ekiyle çok sayıda markaya sahip olduğu, bu markalar kapsamında da çekişme konusu malların yer aldığı, aynı sektörde faaliyet gösteren davacının davalıya ait seri oluşturan bu markalardan "biobis" ibareli marka ile benzer bulunan bir başvuru yapmasının "seri içine dahil olma" girişiminden ibaret olduğu, bu nedenle başvurunun iyi niyetli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.