11. Hukuk Dairesi 2024/4115 E. , 2025/2637 K. MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/130 Esas, 2024/392 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI: 2021/232 E., 2021/436 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik H…
**11. Hukuk Dairesi 2024/4115 E. , 2025/2637 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/130 Esas, 2024/392 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI: 2021/232 E., 2021/436 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/35436 sayılı "... ... ECZA DEPOSU" ibareli markanın tescili için TÜRKPATENT'e başvuruda bulunduğunu, davalı şirketin 2016/64675 sayılı "şekil + ..." ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2021-M-4137 sayılı kararıyla kabul edilerek başvurunun reddedildiğini, oysa tarafların faaliyet alanlarının tamamen farklı olduğunu, markaların görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzemediğini ve iltibas oluşmayacağını ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptale karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1-Davalı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin “...” markasını tanınır hale getirdiğini, davacının kötüniyetli olarak dava konusu markayı tescil ettirmek istediğini, taraf markalarının birebir aynı olduğunu ve tescilin iltibasa sebebiyet vereceğini savunarak davanın reddini istemiştir. 2-Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğu, “...” ibaresi anlamı olan bir kelime olsa dahi dava konusu hizmetler bakımından tanımlayıcı nitelik taşımadığı, bu nedenle ayırt edici niteliğinin ve tüketici nezdinde akılda kalıcılığının yüksek olduğu, taraf markalarının emtia sınıfları arasında da ayniyet bulunduğu, karıştırılma ve iltibas ihtimali şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru ile itiraza mesnet markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK marka kararı iptali istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.