11. Hukuk Dairesi 2024/677 E. , 2024/8933 K. MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1337 Esas, 2023/1267 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/259 E., 2021/139 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve …
**11. Hukuk Dairesi 2024/677 E. , 2024/8933 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1337 Esas, 2023/1267 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/259 E., 2021/139 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 31.12.2019 tarihinde 2019/08956 sayılı tasarımın tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, davalı şirketin dava konusu tasarım başvurusuna itiraz ettiğini, davalı şirketin itiraza dayanak olarak davacı müvekkiline ait olan 2019/08801 sayılı tasarımı da itiraz sebebi olarak gösterdiğini, davalı Kurum tarafından davacıya ait 2019/08801 sayılı tasarımın dava konusu tasarım ile bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle yüksek oranda benzer olduğu belirtilerek tasarım başvurusunun reddine karar verildiğinı, redde mesnet gösterilen müvekkiline ait tasarımın davaya konu tasarım ile aynı gün kamuya arz edildiğini, dava konusu 2019/08956 sayılı tasarımın 24.03.2020 tarihinde yayınlandığını, mesnet tasarımın ise 2019/08801 sayısı ile yine 24.03.2020 tarihinde yayınlanmış olduğunu, her iki tasarımın da müvekkiline ait olduğunu, dolayısıyla aynı gün yayınlanmış tasarımların müvekkili tasarımının yenilik özelliğini ortadan kaldırmadığını, ayrıca tasarımların benzer olmadıklarını, genel formlarının oldukça farklı olduğunu ileri sürerek 2020/T-408 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı ... Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; işbu davanın müvekkiline yöneltilemeyeceğini, dava konusu tasarım ile redde mesnet tasarımın ve müvekkili şirkete ait tasarımların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduklarını, davacı tarafından yaratılan ürünlerin birbirlerinden farklılaşmadıklarını, ürünlerin ağız kısmı ve tabanlarının birebir aynı olduğunu, ürünlerin gövde kısımların da dalgalı olduğunu savunarak davanın istemiştir. 2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, gerek dava konusu tasarım, gerekse bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle benzer redde mesnet 2019/08801 sayılı tasarımın davacıya ait olduğu, davacıya ait redde mesnet bu tasarımın başvuru tarihi 30.12.2019 olup, bu başvurunun 24.03.2020 tarihli 337 sayılı Tasarım Bülteni'nde yayınlandığı, redde mesnet tasarımın dava konusu başvuru tarihinden bir gün önce tescil başvurusuna konu olmuşsa da, her iki tasarımın da 24.03.2020 tarihli 337 sayılı Tasarım Bülteni'nde yayınlanarak üçüncü kişilerin incelemesine açıldığı, bir tasarımın yeni olup olmadığı değerlendirilirken esas alınması gereken olgunun o tasarımın aynısının, başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış olması olduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 24.01.2014 tarih, 2013/11177 E. ve 2014/1543 K. sayılı kararında da; her iki endüstriyel tasarım birbiri ile benzer olsa dahi her iki tasarımın aynı tarihte yayınlanması halinde, sırf aynı kişiye ait tescilli iki adet tasarım belgesi bulunmasının, tasarımlardan birinin yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olmadığı şeklinde yorumlanamayacağının ilke olarak benimsendiği, somut olayda da gerek dava konusu tasarımın, gerekse redde mesnet tasarımın aynı tarihte yayınlanarak kamuya sunuldukları, sırf davacıya ait tescilli iki adet tasarım belgesi bulunmasının dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olmadığı şeklinde yorumlanamayacağı, mutlak yenilik araştırması neticesinde de dava konusu tasarımın mutlak anlamda yeniliğini öldüren önceki tarihli kamuya sunulmuş herhangi bir ürün bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı TÜRKPATENT vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu tasarım ile bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle benzer redde mesnet 2019/08801 sayılı tasarımın her ikisinin de davacıya ait olduğu, davacıya ait redde mesnet alınan bu tasarımın başvuru tarihi 30.12.2019 olup, 24.03.2020 tarihli Tasarım Bülteni'nde yayınlandığı, redde mesnet tasarımın da dava konusu başvuru tarihinden bir gün önce tescil başvurusuna konu olduğu, her iki tasarımın da 24.03.2020 tarihli Tasarım Bülteni'nde yayınlandığı, bu durumda mesnet tasarımın başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfını kaldırmayacağı, mutlak yenilik araştırması neticesinde de dava konusu tasarımın mutlak anlamda yeniliğini öldüren önceki tarihli kamuya sunulmuş herhangi bir görünüm ürünü bulunmadığı gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, endüstriyel tasarımla ilgili YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 55, 56 ncı maddeleri. 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı TÜRKPATENT vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.