(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2011/745 E. , 2011/3112 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece dav
**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2011/745 E. , 2011/3112 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir. Davacı yüklenici tarafından açılan davada kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre 32057 ada 7 parsel A blok 7. giriş 7. kat 8 nolu dairenin tapusunun iptâli ile tescili ve 5 yıllık ecrimisil için şimdilik 5.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiş, yargılama sırasında davacı vekili 21.03.2007 tarihli celsede dava dilekçesinde tapusunun iptâli talep edilen bağımsız bölümün numarasının yanlış yazıldığını, doğrusunun 32057 ada 7 parsel A blok 5. giriş 4. kat 8 nolu bağımsız bölüm olduğunu açıklamıştır. Mahkemece inşaatın tamamlanma oranının %93 olduğu, kalan %7 eksiklik karşılığının 2.339,11 TL olduğu, davalının %40 arsa payına karşılık 935,64 TL’nin depo edilip davalıya ödenmesi karşılığında 32057 ada 7 parsel A blok 5. giriş 4. kat 8 nolu meskenin tapusunun iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Taraflar arasında ilk kez 04.08.1993 tarihinde düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş, buna göre dava dışı arsa sahipleriyle yapılan başka kat karşılığı inşaat sözleşmelerine konu gayrimenkullerin tevhidinden sonra yapılacak binada arsa sahibinin hissesine düşen taraftan olmak üzere zemin üstü birinci katlardan iki daire ile üst kattan yapılan dairelerden bir tanesinin %40 payının davalı arsa sahibine verilmesi kararlaştırılmış, bu dairelerin numaraları açık olarak belirtilmemiştir. Daha sonra davacı ve davalı arasında adi şekilde düzenlenen 10.05.2000 tarihli sözleşmede ise davalıya 5 nolu girişten 4. kat 8 nolu daire ile 1. kat 2 nolu dairelerin verilmesi, ayrıca 7. giriş 15 nolu dairedeki 8/20 payı karşılığında 17.240 DM davalıya ödenerek tapusunun davacıya verilmesi kabul edilmiştir. Yargılama sırasında davalı arsa sahibi davaya konu olan 8 nolu dairenin inşaat tamamlama sözleşmesi gereği kendisine ait olduğunu iddia etmiş, davacı vekili de 26.02.2007 tarihli dilekçesinde, 26.08.1993 tarihli sözleşmeye göre davalı arsa sahibine 5. giriş 1. kat 2 nolu, 7. giriş 1. kat 2 nolu daireler ile 7. giriş 15 nolu dairenin %40’ının verilmesi gerektiğini sonradan düzenlenen “inşaat tamamlama sözleşmesi”ne göre davalı arsa sahibinin tam hisseli iki dairesinin aynı girişli olmasını istemesi nedeniyle 7. giriş 2 nolu daire ile 5. giriş 8 nolu dairenin değiştirildiğini, bu anlaşmaya güvenerek 7. giriş 2 nolu daireyi de kendisinin üçüncü bir şahsa kiraya verdiğini, ancak davalı arsa sahibinin bu dairedeki kiracıyı malik sıfatıyla tahliye ettirdiğinden “inşaat tamamlama sözleşmesi”ne göre davalıya ait olacak 5. giriş 8 nolu dairenin kendisine ait olması gerektiğini belirtmiştir. Davacı sözkonusu dilekçesinde her ne kadar 26.08.1993 tarihli sözleşmeden bahsetmiş ise de bu sözleşme ile ilgili verdiği yevmiye numarasının 04.08.1993 tarihli sözleşme ile aynı olduğu dolayısıyla dilekçede bahsedilen sözleşmenin de 04.08.1993 tarihli sözleşme olduğu anlaşılmaktadır. 26.08.1993 tarihli sözleşmenin eldeki dava ile ilgili olmadığı, dava dışı arsa sahibi ... ile davalı arasında imzalanan ... yevmiye nolu sözleşme olduğu dosya içinde bulunan sözleşme örneğinde de görülmektedir. 04.08.1993 tarihli sözleşme ve 10.05.2000 tarihli sözleşme ile tarafların yargılama sırasındaki beyanları birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında davalı arsa sahibine verilecek bağımsız bölümlerin hangisi olduğu konusunda mutabakat bulunmadığı açıktır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da dava konusu bağımsız bölümün asıl sözleşme kıstas alınırsa davacıya ait olacağı, 10.05.2000 tarihli sözleşme kıstas alınırsa davalıya ait olacağı belirtilerek değerlendirme mahkemeye bırakılmış, mahkemece de bu konuda herhangi bir belirleme yapılmaksızın ve gerekçe gösterilmeksizin genel olarak tüm inşaattaki %7’lik eksik işler karşılığı davalının %40 arsa payına düşen 935,64 TL’lik bedel davacıya depo ettirilerek 10.05.2000 tarihli sözleşmede davalıya verilmesi kararlaştırılan 5. giriş 4. kat 8 nolu dairenin tapusunun iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Taraflar arasında bağımsız bölümlerin paylaşımı konusunda ihtilâf bulunduğuna göre mahkemece öncelikle 04.08.1993 tarihli asıl sözleşme ve 10.05.2000 tarihli sözleşme hükümleri birlikte değerlendirilmek suretiyle davalı arsa sahibine ait olması gereken bağımsız bölümlerin hangisinin olduğunun saptanması, bundan sonra 10.05.2000 tarihli sözleşme hükümlerine göre davacının edimlerini yerine getirip getirmediğinin araştırılması, davalı arsa sahibinin projeye aykırılıklar nedeniyle oturma raporunun alınamadığına ilişkin itirazları da değerlendirilerek var ise projeye aykırılıkların giderilip iskân izninin alınması için gerektiğinde yükleniciye izin ve yetki verilerek iskânın alınması, 10.05.2000 tarihli sözleşmedeki nakdî ödemeler konusundaki yüklenici edimlerinin de yerine getirildiğinin anlaşılması halinde davalının davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden vekâlet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulmaksızın şimdiki gibi davanın kabulüne, aksi halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur. SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 25.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.