4. Hukuk Dairesi 2019/3112 E. , 2021/5595 K. "" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından bu kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelen…
**4. Hukuk Dairesi 2019/3112 E. , 2021/5595 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından bu kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, Bursa ilinde elektrik dağıtım işi ile uğraşan davacı şirketin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları çerçevesinde fatura düzenlediğini, TRT Gelirleri Kanunu'nun 4-C maddesi uyarınca kesilen TRT payının bu kuruma gönderildiğini, ancak İnegöl Organize Sanayi Bölgesi tarafından Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/244 Esas sayılı dosyasıyla davacı aleyhine dava açılarak, İnegöl Organize Sanayi Bölgesine satılan elektrikten alınan TRT payının İnegöl Organize Sanayi Bölgesine geri ödenmesinin talep edildiğini, davacı aleyhine açılan bu davanın kabulüne karar verildiğini, bu nedenle Bursa 3. İcra Müdürlüğünün 2014/7773 sayılı dosyası üzerinden İnegöl Organize Sanayi Bölgesine 3.035.745,82 TL bedelin davacı tarafından ödendiğini, söz konusu bu bedelden davalı kurumun sorumlu olduğunu belirterek ödenen bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur. Davalı vekili, davacının TRT’ye göndermiş olduğu bedelin kanundan kaynaklandığını, ayrıca OSB’nin nihai tüketici olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesince, davacı tarafından rücuya esas olarak gösterilen Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/244 esas sayılı dosyasının incelenmesinde; mahkemenin verdiği kabul kararının onandığı, daha sonra karar düzeltme aşamasında Yargıtay tarafından kararın bozulduğu, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2015/8375 esas, 2015/10585 karar sayılı bozma ilamında TRT katkı payının 3093 sayılı Kanunun 4-C maddesine dayandığı, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 13. maddesinde Organize Sanayi Bölgelerinin faaliyet işlem ve yetkilerini düzenlendiği, bu madde uyarınca OSB’lerin temin ettikleri elektrik bakımından serbest-nihai tüketici konumunda bulunduğu, bu nedenle elektrik katkı payından dolayı da sorumlu bulundukları belirtilerek kararın bozulduğu, dolayısıyla davacı tarafından kesilerek davalı TRT’ye ödenen ve TRT’nin gelirleri arasında sayılan bedelden dolayı davalıya haksız bir ödemenin yapılmadığı, rücuya dayanak gösterilen Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin kararının bozulduğu, bu nedenle davacının davalıdan talep edebileceği herhangi bir alacağın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmiştir.