6. Ceza Dairesi 2010/26756 E. , 2013/14129 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağının, sürelerinin ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekir şeklinde
**6. Ceza Dairesi 2010/26756 E. , 2013/14129 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağının, sürelerinin ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; Ankara 13.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2006 tarih ve 2006/470-2006/904 sayılı kararında kanun yolları, süresi, mercii ve şekli açıkça belirtilmediği gibi anılan karar sanık ... ... ile vekilinin yokluğunda verilip, gerekçeli kararın adı geçen sanığa Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; anılan Yasanın 11. maddesi gereğince vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması yasal zorunluluk olup, sanık ... ...'e tebliği usulsüz olduğundan, adı geçen sanık savunmanının eski hale getirme ve temyiz talebinin yerinde olduğu kabulle yapılan incelemede; adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı da anlaşılmıştır. 5237 sayılı TCK.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından; bozma nedeni yapılmamış kabule göre de; uygulama maddesinin gösterilmemesi ise yerinde eklenmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, Ezo ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.