9. Hukuk Dairesi 2024/3551 E. , 2024/6367 K. "" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 26. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/305 E., 2019/530 K. Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun…
**9. Hukuk Dairesi 2024/3551 E. , 2024/6367 K.** **"İçtihat Metni"** İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 26. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/305 E., 2019/530 K. Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 1990-2016 tarihleri arasında kalfa olarak çalıştığını, aylık ücretinin net 3.200,00 USD olduğunu, yurt dışında çalıştığı için ücretin bir kısmını elden avans olarak aldığını, çalışma süresinde işyerine gidiş dönüş ve Türkiye geliş ve yurt dışına dönüş yol masrafları, yemek, aydınlatma, barınma, giderlerinin ücretten bağımsız olarak işveren tarafından karşılandığını, hafta içi 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsile karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacağın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasındaki ihtilafa yabancı hukukun uygulanması gerektiğini, davacının davalı işyerinde kesintilerle çalıştığını, son ücretinin 7,50 USD/saat üzerinden hesaplanan aylık ücret olarak belirlendiğini, tahakkuk eden ücretlerin banka hesabına yatırıldığını, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ücretine eklenerek ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre tespit olunan net 12.808,28 USD fazla çalışma ücretinden davacının hastalık mazeret gibi nedenlere izinli olabileceği günler olacağı nazara alınarak takdiren %30 oranında indirim yapıldığı, buna göre fazla çalışma alacağının net 8.965,80 USD olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili; taraflar arasındaki uyuşmazlığa davacının çalıştığı yer hukuku olan Rus hukukunun uygulanması gerektiğini, davalı Şirkete karşı açılmış davası bulunan tanık beyanına itibar edilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.