3. Hukuk Dairesi 2015/13297 E. , 2015/20226 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ TARİHİ : 14/04/2015 NUMARASI : 2015/44-2015/353 Taraflar arasındaki nafakanın kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R
**3. Hukuk Dairesi 2015/13297 E. , 2015/20226 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ TARİHİ : 14/04/2015 NUMARASI : 2015/44-2015/353 Taraflar arasındaki nafakanın kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili dava dilekçesinde; Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014 /13 esas ve 2014/184 karar sayılı ilamı ile davalı lehine aylık 375 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini,nafakanın takdir edildiği tarihten sonra müvekkilinin emekli olup ,maaşında düşüş meydana geldiğini,davalının ise bir dairesi olduğunu ve ev kirası ödemediğini, bu nedenle davalı lehine hükmedilen tedbir nafakasının öncelikle kaldırılmasını, mümkün olmadığı takdirde 100 TL 'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. Somut olayda, davalı asilin bizzat davasını takip ettiği,kendisini bir vekille temsil ettirmediği halde mahkemece lehine vekalet ücreti takdir edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.438/VII.C.2, 6100 sayılı Yasanın 370/2 Ek.3/1.maddesi anlamında “Hakimin takdir yetkisi kapsamında” kalmadığından hükmün 5.fıkrasının tamamen çıkarılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.