11. Hukuk Dairesi 2013/14454 E. , 2013/21005 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.07.2012 gün ve 2011/226-2012/185 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.06.2013 gün ve 2012/14378-2013/12283 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya iç
**11. Hukuk Dairesi 2013/14454 E. , 2013/21005 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.07.2012 gün ve 2011/226-2012/185 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.06.2013 gün ve 2012/14378-2013/12283 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili ... ile eşi ve ortağı ...'ın “Milli Mücadele Yılları” adlı ve 11 ayrı bölümünden oluşan belgesel sinema eserlerinin 1991-1994 yılları arasında yine müvekkili ve eşi ve ortağı olan ...'a ait As Ajans Kollektif Şirketi ...-... isimli şirketleri kanalı ile imal ettirip işlettiklerini, bu filmlerin mali hakları konusunda 16/11/2000 tarihli sözleşme ile davalı kuruma lisans verdiklerini, mali haklara ilişkin bu lisansın koruma süresince geçerli olduğunu, ancak 2001 yılında, 1995 tarihinden önce imal edilen filmlerin koruma sürelerinin 70 yıla uzadığını, uzatılan bu sürelerden dolayı filmlerin mali haklarının başlangıçtaki 20 yıllık sürelerin dolması üzerine müvekkiline geri döndüğünü ve döneceğini ileri sürerek 20 yıllık koruma süreleri dolmuş bulunan filmler bakımından, mali haklarının müvekkiline ait olduğunun tespitine, davalının mevcut ve muhtemel tecavüzlerinin men’ine, 20 yıllık koruma süresi geçmemiş filmlerin koruma süreleri sonunda müvekkiline ait olacağının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili idare ile As Ajans Kollektif Şirketi arasında akdedilen 11/06/2000 tarihli sözleşme gereğince 11 bölümden oluşan eserin süresiz olarak satın alındığını, bu eserin asıl ve ilk sahibinin As Ajans Kollektif Şirketi olduğunu, sözleşme gereği bu filmlerle ilgili hakların müvekkiline geçtiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece taraflar arasındaki 16/12/2000 tarihli sözleşmenin yapıldığı anda yürürlükte bulunan FSEK hükümlerine göre 1995 yılından önce imal edilen ve alenileşen filmler için koruma süresi 20 yıl iken, 2001 yılında yürürlüğe giren 4630 sayılı yasa ile koruma süresi 70 yıla çıkarıldığı, 16/12/2000 tarihli sözleşmenin ancak sözleşme tarihindeki 20 yıllık koruma süresi boyunca geçerli olduğu ve bu sürelerin dolmasından itibaren bu sözleşmenin herhangi bir hüküm ifade etmeyeceği, bu filmlere ilişkin tüm mali haklara bütünüyle, filmleri imal ettiren kollektif şirketin ortakları olan ... ve ...'a, ... öldüğü için de miras gereği davacıya ait olacağı gerekçesiyle kararda sayılan 8 film yönünden davacının hak sahibi olduğunun tespitine, koruma süresi bitmeyen ve kararda sayılan 2 filmin 20 yıllık koruma süresinin 01/01/2013 tarihinde, koruma süresi bitmeyen ve kararda sayılan 1 filmin 20 yıllık koruma süresinin ise 01/01/2015 tarihinde davacıya döneceğinin tespitine, koruma süreleri dolan filmler yönünden davacının mevcut ve muhtemel tecavüzlerinin, koruma süreleri dolmayanlar yönünden muhtemel tecavüzün men’ine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.06.2013 tarihli kararı ile onanmıştır. Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, temyiz eden davalı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.