18. Ceza Dairesi 2016/649 E. , 2016/10479 K. KARAR İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 ve 62/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2012 tarihli ve 2010/694 esas, 2012/30 sayılı kararını müteakip, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı…
**18. Ceza Dairesi 2016/649 E. , 2016/10479 K.** **"İçtihat Metni"** KARAR İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 ve 62/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2012 tarihli ve 2010/694 esas, 2012/30 sayılı kararını müteakip, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine sanık hakkında yeniden yapılan yargılama sonucunda 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2 ve 62/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 09/07/2015 tarihli ve 2015/341 esas, 2015/88 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2016 gün ve 406287 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi: İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında gündüz vakti müştekiye ait iş yerinde yapmış olduğu hırsızlık eyleminden dolayı yapılan yargılama sonucunda, Yargıtay'ın gündüzleyin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilebilen iş yerlerinde yapılan hırsızlık suçunda iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşmayacağına ilişkin yerleşik uygulaması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanığın beraati yerine, yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir. Hukuksal Değerlendirme: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.06.2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir. Maddenin iş yeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir. İnceleme konusu somut olayda; sanığın, mağdura ait tamirci dükkanına gündüzleyin 16:00 sıralarında girdiği, mağdurun dükkanın dışında olmasından faydalanarak dükkan içerisindeki eski oto teybini çalarak iş yerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan malın değerinin azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ise mahkumiyet kararı verilmiştir. Ancak sanığın gündüz saatlerinde hırsızlık yaptığı tamirci dükkanının olay anında kilitli olmayışı ve iş yeri sahibinin de geçici olarak iş yerinde bulunmaması karşısında, girilmesi açık bir rızaya dayanmayan mutat yerler kapsamında kaldığı gözetilerek, unsurları itibariyle oluşmayan iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, hükümlülük kararı verilmesi hukuka aykırıdır. Sonuç ve Karar: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, 1- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık ... hakkında, Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2015 tarihli ve 2015/341 esas, 2015/88 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2- Hükümdeki hukuka aykırılık sanığa verilen cezanın kaldırılmasını gerektirmekle, anılan Yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, sanığın işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan BERAATİNE, 3- Hükmolunan cezanın çektirilmemesine, 16.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.