7. Hukuk Dairesi 2023/3862 E. , 2023/5339 K. "" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/315 E., 2023/112 K. KARAR : El atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma…
**7. Hukuk Dairesi 2023/3862 E. , 2023/5339 K.** **"İçtihat Metni"** İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/315 E., 2023/112 K. KARAR : El atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; el atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıların murisi adına kayıtlı arsa niteliğindeki taşınmazın davalı ... tarafından 01.10.2001 tarihinden itibaren pazar yeri olarak işgal edildiğini belirterek, 01.10.2001 tarihinden itibaren fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 59 ay için toplam 35.400,00 TL ecrimisilin işgal tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsili ile taşınmaza el atmanın önlenmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili, dava konusu taşınmazın atıl vaziyette olması nedeniyle müvekkili kurumun bu taşınmazı temizleyip düzelterek kullanılmaya uygun hale getirdiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 20.10.2010 tarihli ve 2006/121 Esas, 2010/183 sayılı Kararıyla, davacılara ait taşınmazın haksız olarak davalı tarafça pazar yeri olarak kullandığı ... olduğundan 22.09.2010 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak 01.10.2001 tarihinden dava tarihi olan 14.09.2006 tarihleri arasını kapsayan dönem için toplam 30.498,00 TL ecrimisilin ve bu dönem için işleyen toplam 18.412,14 TL ecrimisil faizinin davalıdan tahsiline, yargılama sırasında davalının müdahalesinin sona erdiği anlaşıldığından müdahalenin önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 01.03.2012 tarihli ve 2011/22624 Esas, 2012/5478 sayılı Kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olmadığı, taşınmazın dava konusu ilk dönemde (2001) mevcut haliyle ... koşullarda getirebileceği kira parasının emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak rayice göre belirlenmesi, sonraki dönemler için ecrimisil miktarının da, ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE (TEFE) artış oranının tamamı yansıtılmak suretiyle belirlenmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.