11. Hukuk Dairesi 2011/3391 E. , 2012/11747 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Kars Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/10/2010 tarih ve 2010/478-2010/800 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belg
**11. Hukuk Dairesi 2011/3391 E. , 2012/11747 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Kars Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/10/2010 tarih ve 2010/478-2010/800 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait otobüs ile Ankara'dan Kars'a gitmek için bilet aldığını, eşyalarını otobüsün bagajına teslim ederken kendisine bagaj fişi verilmediğini, bu durumun davalının ağır kusurunu gösterdiğini, otobüsün yolda mola verdiğini ve mola süresi dolmadan, yolcu sayımı da yapılmadan hareket etmesi nedeniyle müvekkilinin mola yerinde kaldığını, davalı şirketin Kars'taki bürosunu arayan müvekkilinin bagajına sahip çıkılmasını istediğini, ancak başka bir otobüs ile Kars'a giden müvekkiline bagajının olmadığının otobüs muavini tarafından söylendiğini, zararının karşılanacağının bildirilmesi üzerine müvekkilinin otogardan ayrıldığını, ancak kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 1.538 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının biletini başka bir işletmeden alması nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının bagajını otobüse verdiğini bagaj fişi ile ispat edemediğini, bagajın kapsamının da farazi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının bagajı olduğu halde davalıya ait otobüse yolcu olarak bindiği, yolcuya bagaj fişinin verilmediği, davalı taşıyıcının ağır kusurlu olduğu, bu durumda TTK'nun 762. maddesi uyarınca zamanaşımının 10 yıllık süreye tabi bulunduğu, ayrıca davacı tarafça sunulan kredi kartı ve fatura içerikleri gözetildiğinde davalı tarafın bagajın değerine ilişkin itirazının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.538 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, TTK'da düzenlenen taşıma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup davacı yararına istem gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken, hükmedilen tazminata yasal faiz işletilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan "yasal faizi ile" ibaresinin kaldırılarak "avans faizi ile" ibaresinin eklenmesine, bu bendin sonunda yer alan "avans faizine yönelik talebin reddine" ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve kararın düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 68,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.