11. Hukuk Dairesi 2018/1625 E. , 2019/3254 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/11/2016 tarih ve 2015/377 E. - 2016/349 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 21/12/2017 tarih ve 2017/1142-2017/1190 sayılı kararın Ya
**11. Hukuk Dairesi 2018/1625 E. , 2019/3254 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/11/2016 tarih ve 2015/377 E. - 2016/349 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 21/12/2017 tarih ve 2017/1142-2017/1190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum ve şirket vekilleri ile katılma yoluyla davacı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 2013/88541 sayılı “VİGOR EQUIPMENT” ve 2013/88550 sayılı “VİGOR” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "VİGOR" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2013/68993 kod numarasını alan başvuruya müvekkili tarafından eskiye dayalı kullanım, kötüniyet ve iltibas nedenleriyle yapılan itirazın, diğer davalı TPMK YİDK'nın 2015-M-5651 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa tüketicilerin başvuruyu müvekkili şirketin seri markalarından birisi olarak algılayacağını, davalı şirketin tescilde kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin bir çok ülkede tescilli “VİGOR” ve “VİGOR EQUIPMENT” markalarının emtia listesini Türkiye’de almaya çalıştığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş; daha sonra davayı ıslahında TPMK YİDK’nın 2015-M-5651 sayılı kararının 8. sınıfa ait "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (motorsuz) aletler. Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler." emtiaları yönünden iptalini ve davalı markasının anılan emtialar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı şirket vekili, bir markanın yurt dışında tescilli olmasının tek başına, bu markanın Türkiye’de tescil edilmesi zorunluluğunu getirmediğini, 556 sayılı KHK’nın 8/3. maddesi kapsamında müvekkiline ait markanın, davacının itirazı nedeni ile tescil edilememesi için davacının, menşe ülkede tescilli olduğunu beyan ettiği markasının, ayırt edici bir nitelik kazanmış olması, davacı tarafından, daha önceki bir tarihten bu tarafa kullanılmakta olması ve davacının tanınmış olduğunu iddia ettiği markası ile müvekkilin tescil edilen markası arasında ayniyet, benzerlik ve iltibas unsurlarının gerçekleşmiş olmasının gerektiğini, huzurdaki davada bu konuda yeterli delilin bulunmadığını, davacının, müvekkilleri adına tescilli marka üzerinde, Türkiye’de daha önceden bir hak elde ettiği ve menşe ülkede tescilli markasının, Türkiye’de başkaları tarafından kullanılmasını yasaklayan bir hakkının bulunduğuna dair de dosyada bir delil olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalı şirketin marka tescil başvurusuna konu tüm mal ve hizmetler yönünden başvurusunun kötüniyetli olarak yapıldığının kabulünün gerektiği, zira davacının Almanya'da 2004 yılından beri tescilli, Türkiye'de 2013 yılında tescilli olmasına rağmen 2013 yılından önce tescilsiz kullanımı nedeniyle eskiye dayalı kullanım sonucu hak elde ettiği markayı adına tescil ettirmek istediği, 556 sayılı KHK'nın 8/3. maddesi anlamında taraf markaları arasında benzerlik olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2015-M-5651 sayılı kararının iptaline, davalı şirketin 2013/68993 sayılı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Karara karşı davalı kurum ve şirket vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre davalı şirketin işbu davanın konusunu oluşturan marka tecil başvurusunda kötü niyetli olduğu, zira makine, cihaz ve taşıt onarımı ile ilgili elle çalışan motorsuz aletler emtiası gibi uzmanlık isteyen bir konuda, davacı ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirketin, 15.08.2013 başvuru tarihinden önce, 2013 yılı Haziran ayından itibaren Türkiye'de de piyasaya sürülen, fakat bu tarihten çok daha öncesinde Almanya başta olmak üzere, dünyanın pek çok ülkesinde tescilli bulunan davacı markasının varlığını bilmemesinin mümkün olmadığı, davalı şirketin marka tescil başvurusuna konu edebileceği sınırsız sözcük ve işaret varken, üstelik de davacı markası ile şekil olarak da benzer nitelikteki bir görünüm ile davacı markası ile aynı ibareyi seçmesinin iyi niyetli bir davranış olarak kabulünün mümkün olmadığı ve dolayısıyla kural olarak davalı şirketin marka tescil başvurusunun, tüm sınıflar yönünden reddinin gerektiği, ancak davacı tarafça gerek başvuruya itirazına dair 11.03.2014 tarihli dilekçede, gerekse TPMK Markalar Dairesinin kararına itirazına dair 09.02.2015 tarihli yeniden inceleme talepli dilekçede, davalı şirketin marka tescil başvurusunun, 8. sınıfa ait "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (motorsuz) aletler. Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler." malları yönünden başvurunun iptalinin istendiği; işbu dava dosyasına sunulan 23.12.2015 tarihli cevaba cevap dilekçesinde de aynı taleplerin, bu kez hükümsüzlük davası yönünden tekrarlandığı dikkate alındığında HMK'nın "Taleple bağlılık ilkesi" başlıklı 26/1. maddesi uyarınca, her ne kadar davalı şirket kötü niyetli de olsa İlk Derece Mahkemesince sadece yukarıda anılan mallar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulü ile davalı markasının tamamen hükümsüzlüğüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalılar Türk Patent ve Marka Kurumu vekili ile Kısmet Lüks Hırdavat Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin 22/11/2016 tarih ve 2015/377 E. - 2016/349 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalı TPMK YİDK’nın 2015-M-5651 sayılı kararının 8. sınıfa ait "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (motorsuz) aletler. Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler." malları yönünden iptaline, davalı ... Hırdavat Ltd. Şti.'nin 05.08.2015 tarihinde tescil edildiği tespit edilen 2013/68993 sayılı markasının 8. sınıfa ait "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (motorsuz) aletler. Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler." malları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum ve şirket vekilleri ile katılma yoluyla davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum ve şirket vekilleri ile katılma yoluyla davacı şirket vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 29/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.