Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/4531 E. , 2024/2200 K. T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/4531 Karar No : 2024/2200 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) ... Telekomünikasyon Kuyumculuk Gıda İnşaat Tekstil Turizm İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraf…
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/4531 E. , 2024/2200 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/4531 Karar No : 2024/2200 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) ... Telekomünikasyon Kuyumculuk Gıda İnşaat Tekstil Turizm İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2018/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirketin, işlem hacmini ve katma değer vergisi matrahlarını açıklayacak düzeyde depo, araç, teçhizat, çalışan gibi bir ticari organizasyonun bulunmaması, ticari hacmi ile kapasitesinin açıkça uyumsuz olması, davacı şirketin mal alışlarının önemli bir kısmını gerçekleştirdiği ... ve bu kişi tarafından kurulan ... Ltd. Şti.'nin davacı ile aynı adreste faaliyet gösteriyor olması, yan yana iki farklı dükkanda faaliyet gösterildiği ileri sürülmekte ise de yoklama esnasında çekilen fotoğraflarda iş yerinde ... ve ... ticari markalarının aynı dükkanda kullanıldığının açıkça görülüyor olması, şirketin alış verişinin büyük çoğunluğunu gerçekleştirdiği firmalara şirket arasında döngü halinde çeşitli faturalar düzenlendiğinin tespit edilmiş olması, bu ilişkide yer alan firmalardan hiçbirisinin ithalatçı veya üretici olmaması nedeniyle ortada bir mal bulunup bulunmadığının şüpheli olması, ürünlerin nakliyesi ve depolanması ile ilgili olarak yoklamalarda, karşıt tespitlerde ve inceleme sırasında beyan edilen hususların birbiriyle çelişkili olması, mükellef kurum temsilcisi tarafından satışların gerçekleştirildiği yer olarak beyan edilen şube iş yerinin masa, sandalye gibi ofis malzemesinden ibaret herhangi bir çalışanı bulunmayan bir yer olması, sunulan düşük tutarlı kargo fişlerinin satışa konu edilen emtianın gerçekten taşındığını ispat etmekten uzak olması gibi tespitler karşısında, davacı şirketin ilgili dönemde gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve düzenlediği bütün faturaların sahte belge niteliğinde olduğu sonucuna varıldığından Danıştay içtihatları uyarınca toplam fatura tutarının %2'si üzerinden hesaplanan komisyon geliri nedeniyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık görülmediği, vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmı yönünden ise;Danıştay'ın müstakar hale gelen içtihadı uyarınca, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinden, geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği, geçici vergi asıllarına ilişkin kısım yönünden ise; davacı şirket adına düzenlenen ihbarnamelerde geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği, sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak gösterildiği belirtilmiş ise de; mahsup süresi geçtikten sonra tarh edilen geçici vergilerin kesinleşmeleri üzerine terkini gerekeceğinden, tahakkuk etmeyecek olan dava konusu geçici vergilerin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, geçici vergi asılları ile vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek, tarafların istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI:Vergi incelemesinin eksik ve varsayıma dayalı olduğu, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edildiği, ödenmesi gereken vergilerin tam ve eksiksiz olarak beyan edildiği ve ödendiği, yapılan yoklamalarda faaliyetin devam ettiği ve emtia bulunduğu yönünde tespitler bulunduğu, mal alış ve satışlarının gerçek olduğu bu yönde yeterli bir inceleme yapılmadığı, sadece banka hareketleri incelenerek rapor oluşturulduğu, kargo firmasıyla yapılan anlaşmaya istinaden indirimli tarifeye göre gönderim yapıldığı ve durumun ticari icaplara uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir. DAVALININ İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen raporlarda sahte fatura düzenlediğinin tesbit edildiği, bu doğrultuda gerçekleştirilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; Tarafların temyiz isteminin reddine, Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.