1. Ceza Dairesi 2023/3530 E. , 2024/5206 K. T U T U K L U D U R U Ş M A T A L E P L İ MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2086 E., 2023/216 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebil…
**1. Ceza Dairesi 2023/3530 E. , 2024/5206 K.** **"İçtihat Metni"** T U T U K L U D U R U Ş M A T A L E P L İ MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2086 E., 2023/216 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2021/478 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4,29,62,58,53. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2022/2086 Esas, 2023/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1,29,53,58. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, ilk derece mahkemesinin kararının doğru olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık ile maktulün 35 yıllık arkadaş oldukları, olay tarihinden 2 gün önce sanığın işletmiş olduğu otoparka maktulün gelerek cebinden esrar maddesi çıkarıp sardığı sırada sanığın buna karşı çıkarak tepki vermesi üzerine maktulün ".....efendi görüşürüz, biz nerede ne içeceğimizi biliriz, seninle görüşeceğiz.." diyerek otoparktan ayrıldığı, olay tarihinde ise maktulün tekrar otoparka geldiği ve sanıkla sohbet ettikleri sırada ona "..geçen gün neden böyle dedin bana.." şeklinde sözler söylediği,sanığın ise ona "…bak burası benim ekmek teknem, böyle olmaz, bir daha sakın elindekiyle buraya gelme, gelirsen kalbini kırarım.." dediği, bunun üzerine maktulün küfür ettiği otoparkta bulunan tanıkların araya girmeleriyle maktulün otoparktan ayrıldığı, sonrasında sanığın arkadaşları ile birlikte alkol aldıkları sırada maktulün alkollü şekilde yeniden otoparka gelerek sanığa küfür ederek elindeki sopa ve çakı bıçağı olduğu, sanığa sopa ile vurmaya çalıştığı,olay yerinde bulunan tanıkların maktulü otoparktan uzaklaştırdıkları yaklaşık yarım saat sonra maktulün yanında arkadaşları ile tekrar otoparka geldiği, kulübeye girdiği ve sanık ile tartışmaya başladığı,sonrasında beraberce kulübeden çıktıkları,ölenin elinde bulunan sopa ile sanığa vurmaya çalıştığı,sanığın ise daha önceden otoparkta bulunan iki aracın arasına koyduğu av tüfeğini alarak maktule doğru yakın mesafeden bir el ateş ettiği, maktulün sağ uyluğuna isabet eden av tüfeği saçma taneleri toplu giriş yarası sonucu oluşan femoral arter yaralanması sonucu öldüğü anlaşılan olayda; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Dairemizin yerleşmiş içtihatları ile kabul edildiği üzere; av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda Esas No : 2023/3530 kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim maktulün ateşli silah (av tüfeği) yaralanmasına bağlı büyük damar (sol femoral arter) yaralanması, dış kanama sonucu hayatını kaybettiği anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaralanmaların niteliği de gözetilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının, hükmü veren Mahkemenin takdirinde olup Mahkemenin takdir yetkisinin yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2022/2086 Esas, 2023/216 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.