14. Ceza Dairesi 2014/1805 E. , 2015/12135 K. "" Tebliğname No : 14 - 2012/235971 MAHKEMESİ : Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ : 11.07.2012 NUMARASI : 2011/120 Esas, 2012/188 Karar SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Hükmedilen ceza miktarına göre suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 141…
**14. Ceza Dairesi 2014/1805 E. , 2015/12135 K.** **"İçtihat Metni"** Tebliğname No : 14 - 2012/235971 MAHKEMESİ : Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ : 11.07.2012 NUMARASI : 2011/120 Esas, 2012/188 Karar SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Hükmedilen ceza miktarına göre suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Adli Tıp 6. ihtisas Kurulunun 26.11.2011 günlü raporunda, 12.09.2011 tarihinde aynı yerde gerçekleştirilen muayene sonucunda mağdurenin "ruh sağlığının etkilenmiş olduğu ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı" belirtilmesine karşın, raporun sonuç kısmında mağdurenin travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespiti ile ruh sağlığının bozulduğuna karar verildiği, bu nedenle muayene tespiti ile rapor sonucu arasında çelişki oluştuğu anlaşılmakla, öncelikle dosyanın ve talep halinde mağdurenin Adli Tıp Genel Kuruluna sevkiyle bu konuda mütalaa alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, anılan yetersiz rapora dayanılarak hüküm tesisi, Uygulamaya göre de, Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/1, 6 ve 43. maddeleri gereğince hükmedilen 15 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanunun 31/2. madde uyarınca indirim yapılırken aynı maddede yer alan verilecek hapis cezasının sonuç itibariyle 7 yıldan fazla olamayacağı hükmüne aykırı olarak 7 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi ve bu ceza üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca indirim yapılması neticesinde hapis cezasının 5 yıl 10 ay yerine 6 yıl 6 ay 22 gün olarak fazla tayini, Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60, 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde ve fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren ve kanunların hükümleri faklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,