12. Ceza Dairesi 2017/5844 E. , 2018/5668 K. Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar tarihi : 07/04/2015 Suç : Taksirle Yaralama, yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b-d-e, 53/1-3, 98/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama ve yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-San…
**12. Ceza Dairesi 2017/5844 E. , 2018/5668 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar tarihi : 07/04/2015 Suç : Taksirle Yaralama, yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b-d-e, 53/1-3, 98/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama ve yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması ve uzlaşma hükümlerinden faydalanma talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının, taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, taksirle yaralama suçundan verilen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, taksirle yaralama suçundan verilen hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1-3. maddeleri gereğince hükmedilen hak yoksunluğuna ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Sanık hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde; Ehliyetsiz ve aşırı alkollü olan sanığın meskun mahalde, gece vakti, tek yönlü ıslak zeminli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, karşıdan karşıya geçmek isteyen katılana çarparak nitelikli şekilde yaralanmasına sebep olduğu somut olayda; sanığın kazadan sonra durmayarak yoluna devam ettiği, katılanı yaralı vaziyette kaza mahallinde bıraktığı anlaşılmış ise de, olay yerinde tanık olan kişilerin de bulunduğu, çevrede bulunanların yardımı ile katılanın olaydan hemen sonra kısa süre içinde hastaneye götürüldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunun kanuni unsurları oluşmadığından, atılı suçtan beraati yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu mahkumiyetine karar verilmesi; Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.